Dom Zima
Podrobný popis trasy

Babky (1566 m n.p.m.) należą do Tatr Zachodnich, a wędrówka do nich nie należy do najbardziej wymagających, ale na pewno należy do najpiękniejszych. Szczególnie widoki na Liptów są tego warte.

Wędrówkę do Babky rozpoczynamy na początku doliny Bobrovecká, a konkretnie w rejonie Bobrovecká vápenica, gdzie dostępny jest bezpłatny parking. Trasa prowadzi niebieskim znakiem obok kalwarii, wzdłuż wagi pomostowej przez skrzyżowanie Pod Babkami do Chaty pod Náružím, gdzie można zjeść posiłek. Trasa prowadzi dalej po niebieskim znaku do Pod Babkami, skąd zielonym do Babky. Babcie mają wyjątkowy widok. Na trasie możemy zatrzymać się przy bunkrze partyzanckim. To jaskinia ze zdjęciami i opisem, w której ukrywali się partyzanci.

Dostępność i możliwości parkowania

Bezpośrednio na początku trasy w miejscowości Bobrovecká vápenica znajduje się bezpłatny parking o wystarczającej pojemności.

Przystanek autobusowy znajduje się około 2,5 km od wapienia Bobrovecka na skrzyżowaniu z wsią Jalovec, do której można dojechać linią podmiejską z Liptowskiego Mikulasza.

Harmonogram podróży >>>

Możliwość zakwaterowania i wyżywienia

W drodze na szczyt mijamy Chatę pod Náružím w Červenci, gdzie można się przekąsić lub przespać. Górski Hotel Mních znajduje się w pobliżu punktu początkowego trasy. W drodze z Jalovca można odwiedzić Salaš Pastierską. Dodatkowo wyznaczono miejsca do biwakowania.

Znajdź i zarezerwuj nocleg >>>

Szczegółowy opis trasy

Trasa przebiega równolegle do czerwonego znaku turystycznego, z wyjątkiem objazdu do przystanku nr 3. Ścieżka dydaktyczna prowadzi w końcu przez środowisko wysokogórskie, gdzie należy zachować szczególną ostrożność w stromej części. Ostatnia tablica informacyjna ścieżki dydaktycznej znajduje się w przełęczy Vrác, około 30 minut od jej celu na szczycie Wielkiego Chocza.

Nazwy paneli informacyjnych
1. Wieś Łuczki
2. Narodowy pomnik przyrody Łuczański wodospad
3. Pomnik przyrody Łuczański trawertyn
4. Uzdrowisko Lúčky
5. Choč – Łąki Žimerová
6. Choch – obszar leśny
7. Choč – pasmo alpejskie
Tablice informacyjne w terenie nie są oznaczone nazwą ścieżki dydaktycznej.

Dostępność i możliwości parkowania

Parking jest dostępny w miejscowości Kalameny.

Możliwość zakwaterowania i wyżywienia

Możesz zatrzymać się w Kalamenach lub Lúčkach.

Szczegółowy opis trasy

Trasa rozpoczyna się w miejscowości Kalameny i prowadzi dalej obok jeziora Kalameny (źródło termalne), które przez cały rok służy do kąpielisk publicznych. Biegnie równolegle do żółtego znaku turystycznego, a od węzła Sedlo pod Kráľová do czerwonego znaku turystycznego. Trasa ze stałym podejściem prowadzi w dużej mierze poza lasem, co w słoneczne letnie dni może być męczące. Na platformę z zamkiem prowadzi metalowa drabina o wysokości 7 m i pomost. Na terenie obowiązują ostrzeżenia: wejście na teren Zamku Liptowskiego możliwe jest wyłącznie na własne ryzyko, a osoby poniżej 14 roku życia wyłącznie pod opieką osób dorosłych.

Przy dobrej widoczności ze wzgórza i zamku roztacza się widok na Orawę z Babą Horą, Kotlinę Liptowską ze zbiornikiem Liptovská Mara, Niskie Tatry i Wielki Chocz (1609 m n.p.m.). Teren zamku jest narodowym zabytkiem kultury. Niewielkie pozostałości zamku (odsłonięte fundamenty murów), które konserwuje lokalne stowarzyszenie obywatelskie Castrum Liptov, są ogólnodostępne.

Nazwy paneli informacyjnych
1. Ścieżka dydaktyczna Kalameny – Zamek Liptowski
2. Len i konopie
3. Woda
4. Ciekawostki o Zamku Liptowskim
5. Las
6. Geologia Wzgórz Choczańskich
Tablice informacyjne w terenie (z wyjątkiem wprowadzającej) nie są oznaczone nazwą ścieżki dydaktycznej.

Na trasie ścieżki znajdują się także (trzy) wyblakłe tablice informacyjne z poprzedniej wersji ścieżki dydaktycznej (stan na rok 2020). Powrót z zamku nad jezioro możliwy jest okrężnie, po (wyeksponowanym i również stromym) niebieskim znaku turystycznym (w sumie 4,5 km do wyjścia z wioski).

Dostępność i możliwości parkowania

Parkowanie możliwe jest w miejscowości Kalameny lub nad jeziorem Kalameny. Parking jest płatny.

Możliwość zakwaterowania i wyżywienia

Możesz zatrzymać się w Kalamenach lub Lúčkach.

Ścieżka dydaktyczna Plieszka (Cyryla i Metoda) poprowadzi nas od Uzdrowiska Luczki pod wzgórzem Plieszka do Kalamien. Ścieżka łączy naturalne jezioro termalne w Kalamenach i Uzdrowisko w Luczkach.

Szczegółowy opis trasy

Do Uzdrowiska Luczki można także dojechać autobusem. Trasa rozpoczyna się na rozdrożu  turystycznym Luczki, Aqua-Vital Park, niedaleko restauracji Kúpeľná dvorana. Jest  dwukierunkowa. Wybierz się skrajem lasu niebieskim szlakiem turystycznym wzdłuż południowego podnóża wzgórza Plieszka. Trasa jest średnio trudna, miejscami może być błotnista i śliska. Trasa jest średnio trudna ze względu na długość, przewyższenie i ukształtowanie terenu. Dlatego jest odpowiednia także dla małych dzieci.

Ścieżka z trzema panelami edukacyjnymi prowadzi do kolamin, gdzie znajduje się naturalne kąpielisko zwane „jamą”. Ścieżka dydaktyczna rozpoczyna się/kończy przy przygotowanym wykopie z ciepłą wodą mineralną.

 

Nazwy paneli informacyjnych

  1. Wielka Morawa
  2. Święty Cyryl – Konstantyn
  3. Święty Metod

Panele informacyjne w terenie nie są oznaczone nazwą ścieżki dydaktycznej. Wygląd pierwszego i pozostałych dwóch paneli jest inny.

Dostęp i możliwości parkowania

Bezpłatny parking jest możliwy na początku/końcu trasy w Uzdrowisku Luczki lub przy jeziorku termalnym w Kalamenach. Do tej wsi kursują także regularnie autobusy z Rużomberka.

Możliwości zakwaterowania i wyżywienia

We wsiach Liczki, Liptowska Tepla i Kalameny znajduje się kilka obiektów noclegowych i   gastronomicznych.

Niewymagająca trasa stopniowo wznosząca się od bezpłatnego parkingu przy boisku piłkarskim pomiędzy wsiami Smrečany i Žiar. Można tu dojechać skręcając w lewo na końcu wsi Smrečany. W górnej części trasa prowadzi w pobliże ośrodka narciarskiego Žiar-Dolinka, skąd można kontynuować na trasę okrężną „Wokół Kyslej vody”. Aby łatwo zjechać z powrotem do Smrečan, można wybrać drugą stronę trasy okężnej.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Pavčina Lehota już od kilku lat przygotowuje trasy. Miejscowość ta ze wszystkich stron otoczona jest łąkami, co daje możliwość realizacji ciekawych tras okrężnych. Od najłatwiejszych dla początkujących narciarzy biegowych i rodzin z dziećmi po długą trasę wokół całej wsi, z której nawet najbardziej wymagający narciarze biegowi będą z pewnością zadowoleni. Trasy przygotowane są wyłącznie na naturalnym śniegu. Utrzymanie torów zapewnia gmina. Najlepszy dostęp do tras biegowych wraz z parkingami znajduje się w ośrodku narciarskim Žiarka, gdzie istnieje również możliwość skorzystania z poczęstunku po dniu spędzonym na biegówkach.

Po początkowym podjeździe trasa okrężna przybliży nas do wieży widokowej, a następnie poprowadzi przez łąki z pięknym widokiem na wieś Lazisko.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Pavčina Lehota od kilku lat przygotowuje utwory. Wieś ze wszystkich stron otoczona jest łąkami, co daje możliwość realizacji ciekawych obwodów. Od najłatwiejszych dla początkujących narciarzy biegowych i rodzin z dziećmi po długą trasę wokół całej wioski, na której nawet narciarze biegowi zorientowani na wyniki mogą się dobrze bawić. Trasy przygotowane są wyłącznie na naturalnym śniegu. O tory dba gmina. Najlepszy dostęp do tras biegowych wraz z parkingiem znajduje się w ośrodku narciarskim Žiarce, gdzie istnieje również możliwość poczęstunku po dniu spędzonym na szlaku. Mało wymagająca trasa położona w południowo-wschodniej części wsi.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Trasa prowadzi wzdłuż ścieżki rowerowej obok rzeki Vag. Idealnym punktem wyjścia jest Nabrzeże Janka Krála. Samochód można bezpłatnie zaparkować przy krytej pływalni, przy lodowisku lub w pobliżu pensjonatu Lodenica, który można uznać za punkt początkowy  trasy.

Ze względu na wielofunkcyjne wykorzystanie ścieżki rowerowej na torze występuje znaczna liczba pieszych, co niekorzystnie wpływa na jakość toru. Trasa ze względu na mniejszą szerokość może być przygotowywana tylko przez skuter i bardziej nadaje się do uprawiania narciarstwa klasycznego. Trasa w pobliżu Mostu Iľanovskiego, niecały kilometr od początku, przecina drogę. W tym miejscu nie trzeba zawracać, ale po zdjęciu nart i przeniesieniu ich przez jezdnię można jechać dalej na Okoličnego.

Przygotowanie trasy zapewnia Stowarzyszenie Klubów Sportowych Jasná LM przy wsparciu miasta Liptowski Mikulasz.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Ponowne otwarcie ośrodka narciarskiego Podbreziny umożliwia przygotowywanie tras na Háji przy pomocy pojazdu gąsienicowego (ratraka) i sztucznego naśnieżania.

W przypadku wyjątkowych warunków śniegowych istnieje możliwość przygotowania trasy z Hája do Doliny Żarskiej. Łącząc te dwa obszary narciarstwa biegowego, można stworzyć trasę o długości do 12 km w jednym kierunku, z przedłużeniem do schroniska Žiarska chata o 5 km dalej.

Planowana trasa rozpoczyna się na parkingu przy Háji – Nicovo i ciągnie się w kierunku górnej stacji wyciągu narciarskiego. Tutaj trasa skręca i stopniowy zjazd doprowadza nas w pobliże skrzyżowania na Smreczany. Stamtąd trasa ponownie wznosi się w linii drogi generała Kuny do parkingu głównego.

Trasa oferuje wspaniałe widoki na Liptowską Kotlinę. Zaledwie kilka metrów od górnej stacji wyciągu narciarskiego znajduje się pomnik ku czci ofiar walk podczas II wojny światowej. Narciarstwo biegowe na Háji pozwala połączyć sport z poznawaniem historii naszego terenu. Przygotowanie trasy zapewnia Stowarzyszenie Klubów Sportowych Jasná LM przy wsparciu miasta Liptowski Mikulasz.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Zaledwie 3 km od miasta Ružomberok w miejscowości Liptovská Štiavnica znajdują się dobrze przygotowane trasy dla narciarzy biegowych. Punkty początkowe i końcowe znajdują się ok. 800 m nad końcem wsi, w pobliżu turystycznej i krajobrazowej formacji „Lúčny hríb” przy schronisku turystycznym u wylotu Doliny Ziemiańskiej z możliwością wygodnego parkowania.

W miejscowości Liptowska Szczawnica można wypożyczyć sprzęt do narciarstwa biegowego w wypożyczalni ALGY SPORT, gdzie można umówić się z instruktorem, który pokaże podstawy prawidłowego uprawiania narciarstwa biegowego.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Tory znajdują się 200 metrów nad końcem wsi w kierunku na Železnô. Parkowanie jest możliwe bezpośrednio przy głównej drodze przy zjeździe do pomnika przyrody „Meander Lúžňanky“. Tuż przy zakolach zaczyna się trasa do narciarstwa biegowego. Na początku mija nowo wybudowany punkt widokowy, z którego ten cud natury widać jak na dłoni. Meandry sprawiają wrażenie, jakby woda płynęła pod górę, co sprawia, że ​​to miejsce jest unikatem i zdecydowanie warto się tutaj zatrzymać.

Następnie trasa stopniowo wznosi się korytarzem starej drogi w kierunku pod przełęcz Prievalec, gdzie podejście osiąga swój szczyt i skręca w przyjemny dukt prowadzący do chaty myśliwskiej. Ten odcinek prowadzi częściowo przez las i oferuje ładne widoki na dolinę z miejscowością Liptovská Lúžna, a także na przeciwległy grzbiet Tatr Niskich. Zjeżdżając w dół należy dostosować prędkość do warunków śniegowych, które zależą również od stopnia trudności samej trasy. W dobrych warunkach poradzą sobie nawet początkujący, ale na twardej nawierzchni zjazd staje się przeżyciem pełnym adrenaliny.

Trasa jest utrzymywana przez wolontariuszy ze ŠKC Liptovská Lúžna przy wsparciu samorządu.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

W ostatnich dziesięcioleciach Jasná znana była z możliwości uprawiania narciarstwa zjazdowego. W przeszłości nie było to jednak aż tak jednostronne. Wiele osób nie ma pojęcia, że ​​w Dolinie Demianowskiej oprócz tras zjazdowych utworzono trasy do uprawiania  narciarstwa biegowego z parametrami odpowiadającymi zawodom międzynarodowym. W planie uwzględniono również bardziej rozbudowany obiekt sportowy ze skoczniami narciarskimi, który ostatecznie nie powiódł się z powodu dezaprobaty ekologów. Narciarstwo biegowe w Jasnej na wiele lat wymarło. Zmiana nastąpiła niedawno, kiedy oprócz budowy zbiorników do naśnieżania w rejonie Zadné Vody teren został również zmodyfikowany pod przygotowanie tras do narciarstwa biegowego.

Trasy przygotowane są wyłącznie na naturalnym śniegu. Ze względu na wysokość ponad 1200 m n.p.m. zakładamy stosunkowo wysoką gwarancję wystarczającej ilości śniegu, a co za tym idzie również korzystania z przygotowanych tras. Tory przygotowuje ośrodek narciarski Jasná, co zwiększa zakres usług oferowanych gościom.

Polecamy wejście na trasy biegowe, które wraz z parkingiem znajduje się na drodze naprzeciwko Hotelu Sorea Marmot. Chociaż niektóre zakręty sprawdzą technikę jazdy na biegówkach, to trasy te są również odpowiednie dla rodzin z dziećmi.

Wypróbuj inne tory w rejonie Jasná Zadné vody:

Połączenie poprzez Chalety

Trasa, z której można dostać się do tras okrężnych z Otupnego ponad chalety TMR. Na początek połączenia można dotrzeć trasami zjazdowymi, które w dolnych odcinkach dojazdowych nie są zbyt strome. Warto zwrócić uwagę na zimę w 2020 r., kiedy w okresie lockdownu przedłużono tory także na trasy zjazdowe na Bielej Púti, trawersie Lutonského                   i dolnej części trasy Chaletová. To właśnie te trasy zjazdowe mogą służyć narciarzom biegowym jako dostęp do tras okrężnych.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Osoba zarządzająca resortem obiecuje stale oświetlony, sztucznie naśnieżany i codziennie przygotowywany tor w dolnej części wyciągu narciarskiego tuż przy parkingu. Jego długość wynosi około 200 metrów. Jako jedyna trasa na Liptowie jest płatna, każda osoba korzystająca z niej musi zapłacić 4 € za. Cena może ulec zmianie, dlatego prosimy o zapoznanie się z aktualnym cennikiem ośrodka Demänová resort. Trasa ta jest również połączona z okolicznymi trasami okrężnymi, których długość i stopień trudności zależy od warunków śniegowych. Jest możliwość jechania także drugim torem, którego gpx można  pobrać TUTAJ.

Trasy okrężne rozpoczynają się bezpośrednio na małej trasie okrążnej, prowadzą wzdłuż drogi w kierunku Jasnej, a następnie wznoszą się nad miejscowością Ploštín na wzgórze o tej samej nazwie. Część grzbietowa oferuje przyjemne widoki, zwłaszcza o zachodzie słońca.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Zamknięcie: sezon skiturowy trwa od 15.12. do 30.4.

Najlepszy okres: styczeń – marzec

Niezbędny sprzęt: wyposażenie lawinowe

Opis trasy

Początek i koniec znajdują się w miejscowości Liptovské Revúce. Jest to pod względem technicznym  mniej wymagająca trasa na jeden z najwyższych szczytów Wielkiej Fatry – Kriżną. Trasa ta jest mniej uczęszczana i częściej do Kriżnej jedzie się od strony Rybiego lub Tureckiej. Może to być jednak zaletą dla tych, którzy wolą unikać tłumów turystów. Nazwa naszego celu (Krížna) pasuje idealnie, ponieważ na jego szczyt można wejść z kilku stron, latem krzyżuje się tu kilka szlaków turystycznych, a nawet jest trasa rowerowa.

Z punktu widzenia skialpinizmu jest bardzo popularna, zwłaszcza ze względu na szerokie i gładkie równiny trawiaste. Do doskonałej jazdy na nartach wystarczy tu zaledwie kilkadziesiąt centymetrów śniegu. Niewielkim mankamentem okazuje się stosunkowo niewielka wysokość nad poziomem morza, co powoduje, że przy łagodniejszych zimach sezon w tym rejonie jest znacznie krótszy niż np. w Tatrach Wysokich. Jedną z wad jest też to, że trasa zaczyna się stosunkowo nisko na wysokości zaledwie 735 m n.p.m. gdzie śnieg utrzymuje się znacznie krócej. Dlatego zalecamy monitorowanie aktualnych warunków śniegowych, a także sytuację lawinową. Pomimo tego, że są to niższe góry, również tutaj może występować zagrożenie lawinowe, zwłaszcza w najbardziej stromych kotłach wokół szczytu Krížná. Niestety, w przeszłości zdarzały się tutaj także śmiertelne wypadki lawinowe. Ze względu na długość trasy należy również wspomnieć o konieczności posiadania dobrej kondycji fizycznej.

Wejście

Na początku wchodzimy delikatną drogą leśną przez Suchą Dolinę wzdłuż leśniczówki Hajabačka. Z czasem droga zamienia się w szlak, który stopniowo się zwęża. Powyżej górnej granicy lasu trasa prowadzi do schroniska Pod Ostredkom. Po odcinku przez Długi Gruń trasa łączy się z czerwonym szlakiem graniowym na szczyt Krížnej. Na tym ostatnim odcinku może być bardzo wietrznie, a nawierzchnia często jest zdmuchnięta aż do trawy. Szczyt Krížnej jest bardzo wietrznym miejscem, dlatego zawsze należy wziąć ze sobą odzież wiatroodporną. Sam szczyt nie jest dostępny dla turystów, ponieważ znajduje się na nim obiekt Ministerstwa Obrony Republiki Słowackiej, który jest ogrodzony i zamknięty. Mimo to zapewnia co najmniej umiarkowaną ochronę przed wiatrem.

Zjazd

Zjazd przewiduje kilka wariantów. Pierwszy jest identyczny z podejściem przez Długi Gruń. Inną opcją jest zjazd bezpośrednio ze szczytu na dół do Doliny Suchej, ta opcja jest bardziej atrakcyjna, ponieważ jest to szeroka równina o porządnym nachyleniu, ale trzeba tu uważać na możliwe lawiny (dlatego przed wyprawą należy zapoznać się z sytuacją lawinową na www.hzs.sk).

Ciekawostki na trasie

Poza trasą dostępna jest Ferrata Dwie Wieże (Ze ścieżki dydaktycznej i zabezpieczonej trasy via ferrata można korzystać w okresie od 15.6. do 31.1. bieżącego roku. Ruch dozwolony jest w ciągu dnia od godziny po wschodzie słońca do godziny przed zachodem słońca)

Dostępność i parking

Autobusem: Przystanek Vyšná Revúca autubusu podmiejskiego z Ružomberka

Samochodem: Bezpośrednio z miejscowości Liptovské Revúce, dzielnica Vyšná Revúca

Wyżywienie na trasie

Nie są, zalecamy wziąć własne jedzenie.

Zakwaterowanie w okolicy

Zakwaterowanie prywatne w miejscowości Liptovské Revúce – portale noclegowe.

Uwagi i propozycje autorów

+

przyjemna, łagodna wyprawa

odpowiednia także dla początkujących, ale z dobrą kondycją

mniejszy ruch w porównaniu z innymi wyprawami

niska wysokość nad poziomem morza

konieczność zapewnienia odpowiednich warunków śniegowych

długie wejście doliną

Zamknięcie: sezon skiturowy trwa od 15.12. do 30.4.

Najlepszy okres: od lutego do kwietnia

Niezbędny sprzęt: sprzęt lawinowy, raki i czekan

Opis trasy

Dereše znajdują się w najwyższej położonej części grani Tatr Niskich. Jako jedne z nielicznych szczytów w Tatrach Niskich osiągają wysokość 2000 m. Sama trasa prowadząca do góry jest początkowo łagodna w kierunku szczytu, ale jej końcowe podejście prowadzi stromym i wąskim żlebem, dlatego konieczne jest kontrolowanie poruszania się na rakach i posługiwania się czekanem. Większość trasy skierowana jest na północ, więc w miesiącach zimowych słońce prawie nie świeci w tym rejonie. Dlatego często można tu spotkać puch śnieżny, nawet jeśli w innych częściach doliny został on już roztopiony przez promienie słoneczne. Takie zacienione i strome zbocza mogą być jednak bardzo niebezpieczne, zwłaszcza w okresie grudnia i stycznia, kiedy promienie słoneczne jeszcze do nich nie docierają, a co za tym idzie nie jest możliwa stabilizacja śniegu i właśnie tutaj mogą powstać niestabilne warstwy śniegu. Ze względu na nachylenie stoku powyżej 35° konieczne jest obserwowanie aktualnych warunków pogodowych i rozwoju sytuacji lawinowej. Oprócz sytuacji lawinowej trzeba też liczyć się z innymi osobami poruszającymi się w tej lokalizacji, ponieważ okolice Dereszów to bardzo popularne miejsce dla freeriderów, którzy często dojeżdżają tu z góry dzięki pobliskiej kolejce linowej na Chopok.

Wejście

Trasa rozpoczyna się bezpośrednio w ośrodku narciarskim Jasná, spod hotelu Pošta. Łagodne podejście prowadzi przez kilka pierwszych kilometrów stokiem narciarskim na Brhliská (1423 m n.p.m.). Podczas poruszania się po trasach narciarskich zalecamy poruszanie się jeden za drugim (nie obok siebie) oraz respektowanie poruszających się po stoku narciarzy. Przy górnej stacji kolejki linowej w Brhliskach trasa wychodzi na otwarty teren i kopiuje trasę nieczynnej już dzisiaj kolejki na Kotol Dereszski. Tutaj trasa zaczyna się piąć w górę i na tym odcinku w sezonie zimowym często można napotkać wyjeżdżone muldy śnieżne. W tych miejscach można jednak nadal poruszać się w fokach skiturowych. Po około 800 metrach trasa dochodzi do strefy kosodrzewiny, skąd rozpościera sie widok na główny Kocioł Dereszowski i z tego miejsca widoczny jest już najwyższy punkt trasy. Po dojechaniu do ostatniego masztu wyciągu trasa skręca lekko w prawo i najbardziej widocznym żlebem dalej prosto prowadzi w górę aż pod szczyt Dereszów. W tych miejscach trzeba już przypiąć narty do plecaka i dalej iść pieszo, lub w przypadku twardego śniegu na rakach. Uwaga na zawieje tuż pod granią! Przy sprzyjającej pogodzie ze szczytu rozpościerają się dookoła piękne widoki. Polecamy również obserwowanie okolicznych narciarzy, ponieważ żleby z Dereszowa są bardzo lubiane przez nich przy dobrych warunkach śniegowych!

Zjazd

Zjazd ma kilka wariantów. Zjazd żlebem wymaga zaawansowanej wiedzy w zakresie jazdy w terenie otwartym ze względu na jego nachylenie. Jednak bardzo ważne jest monitorowanie warunków, bo tutaj nawet wiosną śnieg potrafi być bardzo twardy, często trzeba czekać do popołudnia, aż nawierzchnia zmięknie i będzie można poszusować na nartach. Słabsi narciarze mogą kontynuować wspinaczkę na szczyt Chopoka i zjeżdżać po przygotowanym stoku lub wybrać jakiś krótszy i szerszy żleb.

Ciekawostki na trasie

Staw Vrbicki ma charakter polodowcowy i jednocześnie jest największym naturalnym jeziorem w Tatrach Niskich.

Dostępność i parking

Autobusem: Przystanek w Dolinie Demianowskiej, skibus przywiezie Cię aż do przystanku przy Grand Hotelu

Samochodem: Płatne parkingi o ograniczonej liczbie miejsc, bezpośrednio na początku trasy. W sezonie zalecamy wcześniej wstać, aby uniknąć korków i znaleźć miejsce parkingowe.

 

Wyżywienie na trasie

Bufet Bernardino bezpośrednio na stoku (Brhliská)

Zakwaterowanie w okolicy

Miejsca bezpośrednio na stokusą naprawdę różnorodne i bogate, najbliższe hotele to Liptov, Grand, Marmot, Koliba Jasná, Mikulášska chata, ale także okolice Doliny Demianowskiej czy Liptowskiego Mikulasza

Uwagi i propozycje autorów

+

eksponowany, trudny zjazd

dzięki stromemu wejściu stosunkowo szybko znajdziesz się na grani

śnieg utrzymuje się tutaj do późnej wiosny

widoki przy sprzyjającej pogodzie

 

zimą częste występowanie lawin

często odwiedzane

przy wietrze północno-zachodnim w żlebach brakuje śniegu

 

Zamknięcie: sezon skiturowy trwa od 15.12. do 30.4.

Najlepszy okres: od grudnia do kwietnia

Opis trasy

Nie jest to standardowa wyprawa skialpinistyczna, ponieważ początek i koniec nie znajdują się w tym samym miejscu. Start jest w Čertovicy, a meta na Chopoku. Planując wyprawę, trzeba pomyśleć o tym, żeby dostosować do niej logistykę. Oznacza to, że albo skorzystać z autobusu, lub zaparkować  jeden samochód w Jasnej, a drugim dojeechać do Čertovicy, lub zorganizować transport.

W przypadku tej trasy jest to przejście przez najwyższą partię Tatr Niskich. Nie ma tu w prawdzie długich zjazdów, ale widoki po obu stronach grani są jeszcze bardziej piękniejsze. Na północy widok na Tatry Wysokie i Zachodnie, na południu niższe szczyty słowackiej Rudohorii, a zwłaszcza szczyty Veporskie vrchy. Jeśli chodzi o lawiny, grań jest stosunkowo bezpieczna, ale nie należy lekceważyć ryzyka, zwłaszcza podczas pokonywania trawersów niektórych zboczy w okolicach Ďumbiera. Oprócz lawin grań może czasem zostać zdmuchnięta przez wiatr na twardą nawierzchnię. W tym czasie warto mieć też ze sobą sprzęt do wspinaczki zimowej, taki jak raki i czekan. Dlatego zalecamy, aby przed wyprawą zawsze sprawdzać aktualne ostrzeżenia na stronie internetowej hzs.sk. Sama trasa nie jest bardzo wymagająca technicznie, ale jej długości 13,5 km (wraz ze zjazdem do Jasnej wynosi ok. 19 km) i przewyższenia ponad 1200 m nie należy lekceważyć. Idealnie jest pokonać ją wiosną, kiedy jest cieplej i dni są dłuższe, więc pobyt na grani jest o wiele przyjemniejszy.

Wejście

Trasa rozpoczyna się na przełęczy Čertovica i prowadzi po szlaku czerwonym. Najwyższe metry pokonujemy już na samym początku, wchodząc obok wyciągu narciarskiego. Powyżej, dalej granią przez Rovienky i Lajštroch, nachylenie jest już łagodniejsze. Tutaj już widać widoki po obu stronach grani. Trasa prowadzi dalej przez przełęcz Kumštové sedlo, przez Králičkę do schroniska M.R. Štefánika, gdzie schronisko to jest otwarte przez cały rok i istnieje możliwość uzupełnienia zapasów płynów i żywności. Noclegi są tutaj także dostępne, ale w weekendy zalecamy wcześniejszą rezerwację noclegu. Ze schroniska można przejść na dwa sposoby. Jeśli masz wystarczająco dużo czasu i jesteś w dobrej kondycji, polecamy kontynuować trasę bezpośrednio na szczyt Ďumbiera – najwyższego szczytu Tatr Niskich. Zaletą trasy zimowej jest to, że prowadzi ona na szczyt bardziej przyjemnie niż trasa letnia po szlakach turystycznych. Dodatkowo trasa zimowa jest zamknięta latem ze względu na ochronę przyrody.

Druga opcja to kontynuowanie szlakiem czerwonym prosto przez trawers do przełeczy Krúpovho sedlo. W razie problemów lub złej pogody można skrócić trasę z tej przełęczy w kierunku Doliny Szerokiej, a następnie zjechać trasę narciarską Turistická w kierunku na Záhradky w Dolinie Demianowskiej.

Jeśli jednak zdecydujesz się kontynuować, czeka na Ciebie tylko stosunkowo łagodne podejście 3,5 km, które zaprowadzi Cię do Kamennej chaty, która ze swoją atmosferą jest naprawdę odpowiednim miejscem na relaks i uzupełnienie energii. Stamtąd już jest zaledwie kilka metrów do górnej stacji kolejki linowej na Chopok.

Zjazd

Zjazd oferuje kilka wariantów. Można korzystać z tras zjazdowych, ale nie należy zapomnieć o godzinach otwarcia, ponieważ wieczorem są one zamykane ze względu na pracujące ratraki, które przygotowują trasy.

Inną opcją jest zjazd w Kotle Lukowskim lub Dereszskim przez odsłonięte strome żleby, ale tutaj należy posiadać odpowiednie umiejętności techniki jazdy na nartach poza przygotowanymi stokami.

 

Ciekawostki na trasie

Pomnik Słowackiego Powstania Narodowego przy schronisku M.R. Štefánika

Jest to najwyżej położony pomnik upamiętniający walki w Słowackim Powstaniu Narodowym i wyzwolenie Słowacji spod faszyzmu.

Dostępność i parking

Autobusem:

kierunek Čertovica: autobusy podmiejskie Przystanek na Čertovicy (linia autobusowa Liptovský Mikuláš – Brezno),

kierunek Liptovský Mikuláš: skibusy z Doliny Demänovskej, lub autubusy podmiejskie

 

Samochodem:

Čertovica: Płatne parkingi o ograniczonej liczbie miejsc w ośrodku narciarskim

Jasná: Płatne parkingi o ograniczonej liczbie miejsc na samym początku trasy

Wyżywienie na trasie

Chata M.R. Štefánika, Kamenná chata na Chopku, bufety popri zjazdovkách v lyžiarskom stredisku

Zakwaterowanie w okolicy

Schronisko M.R. Štefánika, Schronisko Kamenná chata na Chopku – ze względu na popularność tych schronisk zalecamy wcześniejszą rezerwację

Uwagi i propozycje autorów

+

wyprawa po graniach z mnóstwem zmieniających się widoków

śnieg utrzymuje się tutaj do późnej wiosny

gdzieś w połowie trasy znajduje się schronisko, które nadaje się na nocleg lub zjedzenie posiłku

bardziej złożona logistyka planowania, ponieważ wędrówka kończy się w innym miejscu niż się zaczyna

 

Wspinaczka zimą

O ile południowe stoki Ďumbiera robią łagodne wrażenie, o tyle północne charakteryzują się stromymi granitowymi zboczami, które zimą są popularne wśród alpinistów. Znajdują się tutaj także ściany lodowe, po których można się wspinać. Administracja parku narodowego udzieliła wyjątku na wspinanie się zimą. Zalecamy jednak sprawdzienie jego dokładnej ważności.

Zamknięcie: sezon skiturowy trwa od 15.12. do 30.4.

Najlepszy okres: od grudnia do kwietnia

Niezbędny sprzęt: sprzęt lawinowy, raki i czekan

Opis trasy

Chopok jest trzecim najwyższym szczytem Tatr Niskich. Ta trasa na szczyt jest idealnym urozmaiceniem w przypadku, gdy turysta chce odkrywać otwarty teren z dala od ruchliwych tras zjazdowych, ale jednocześnie korzystać z infrastruktury wybudowanej w Dolinie Demianowskiej (schroniska, bufety, parkingi). Dodatkowym atutem jest możliwość sprawdzenia aktualnych warunków  śniegowych i sytuacji lawinowej podczas wspinaczki jeszcze przed zejściem na strome źleby.

Ponieważ część trasy przebiega przez jeden ze żlebów, konieczna jest kontrola poruszania się w rakach i użycia czekana w przypadku twardej nawierzchni śnieżnej. Pomimo tego, że trasa znajduje się po północnej stronie pasma górskiego, słońce przyjemnie tu świeci, zwłaszcza rano, gdy pogoda jest bezchmurna, ponieważ cały Kocioł Lukovski jest otwarty od strony wschodniej. Ciekawostką jest również to, że często można tu napotkać na lepsze warunki śniegowe niż na przykład w znajdującym się obok Kotle Derešskim, ponieważ śniegu przybywa tutaj nawet przy wietrze północno-zachodnim. Z jednej strony jest to zaleta, ale z drugiej strony taki wiatr może tworzyć niebezpieczne zaspy lub deski śnieżnej. Ze względu na nachylenie, zwłaszcza w żlebach, należy zawsze obserwować aktualne warunki pogodowe i rozwój sytuacji lawinowej na stronie internetowej hzs.sk.

Oprócz sytuacji lawinowej konieczne jest również monitorowanie poruszania się innych osób w terenie, ponieważ miejsce to jest często celem freeriderów, dla których jest ta trasa także łatwo dostępna dzięki kolejce linowej na Chopok.

Wejście

Trasa rozpoczyna się bezpośrednio w ośrodku Jasná – Záhradky. Lekkie podejście, pierwsze kilometry prowadzą po  stoku narciarskim – Turisticka. Podczas poruszania się po trasach narciarskch zalecamy poruszanie się jeden za drugim (nie obok siebie) oraz respektowanie zjeżdżających po stoku narciarzy. Przy drogowskazie turystycznym „Pekná vyhlídka” trasa łączy się ze szlakiem czerwonym. Jednak po około 600 metrach trzeba skręcić z niej w prawo, a następnie dalej wzdłuż pola w kierunku Kotła Lukovskiego.

Często można tutaj napotkać ślady po narciarzach, którymi można podążać. Jest to jednak najtrudniejsze miejsce do nawigacji. Po prawej stronie później pojawią się żleby Konskiego Grunia, które również są popularne i często narciarze z nich korzystają.

Trasa prowadzi dalej nad pasmem lasu, gdzie można już zobaczyć cały Kocioł Lukovski i szczyt Chopoka. Stąd możliwych jest kilka wariantów wejścia. Najbardziej bezpośredni prowadzi przez tzw. Żleb Meteorologiczny, ale jest on dość długi, wąski i stromy. Z punktu widzenia wejścia, korzystniejszy jest najszerszy żleb, tzw. Szkolski, który jest jednocześnie najkrótszy i najłagodniejszy pod względem nachylenia. Łatwiej więc uniknąć kolizji z potencjalnymi narciarzami jadącymi z góry na dół, a jednocześnie mniejsze nachylenie oznacza mniejsze ryzyko lawin. Oczywiście zalecamy zwrócenie wystarczającej uwagi na aktualną pogodę i sytuację lawinową, ponieważ ten żleb może być również podatny na lawiny. Po przekroczeniu żlebu pozostaje już tylko około 200 m przewyższenia na szczyt Chopka po trasie zjazdowej. Przed zjazdem polecamy skorzystać z poczęstunku na popularnym wśród turystów i narciarzy schronisku Kamenna chata lub wejście także na sam szczyt Chopoka (2024 m n.p.m.), gdzie jednak zazwyczaj warunki do zjazdu nie są odpowiednie ze względu na duże bloki skalne.

Zjazd

Zjazd posiada kilka wariantów. Słabsi narciarze mogą korzystać z tras zjazdowych. Dla zainteresowanych zjazdem w terenie otwartym, w przypadku bezpiecznych warunków, dostępne są żleby, które są częścią  strefy freeride.

 

Żleb meteorologiczny

Jest to żleb skierowany na północ. Tak więc słońce prawie nigdy tu nie świeci i często jest znacznie ostrzejsze niż w innych dolinach skierowanych na wschód. Zjazd tym żlebom wymaga już zaawansowanej znajomości jazdy w terenie otwartym ze względu na jego nachylenie i długość. Bardzo ważne jest obserwowanie aktualnych warunków pogodowych.

 

Żleb szkolny

Słońce świeci najpierw do tego żlebu, ponieważ jest on skierowany na wschód. Z punktu widzenia zjazdu jest najszerszy, najkrótszy i ma najłagodniejsze nachylenie, dlatego nazywany jest szkolnym. Pod względem trudności jest najłatwiejszy, ale i tak trzeba liczyć się z ryzykiem lawin podczas zjazdu.

 

Inne

Zwłaszcza wiosną, kiedy śnieg już zaczyna topnieć, na dnie Kotła Lukovskiego znajduje się mały, ale bardzo fotogeniczny staw.

Dostępność i parking

Autobusem: Przystanek w Dolinie Demianowskiej, skibus zawiezie Cię aż do przystanku Záhradky

Samochodem: Płatne parkingi o ograniczonej liczbie miejsc, bezpośrednio na początku trasy.

W szczycie sezonu zalecamy szybciej wstać, aby ominąć korki i znaleźć miejsce parkingowe.

Wyżywienie na trasie

Kamenná chata, reštaurácia Rotunda

Zakwaterowanie w okolicy

Hotele są naprawdę różnorodne, wybór jest bogaty, najbliższe hotele to Liptov, Grand, Marmot, koliba Jasná, Mikulášska chata, ale też hotele w okolicach Doliny Demianowskiej czy Liptowskiego Mikulasza.

Uwagi i propozycje autorów

+

śnieg utrzymuje się tutaj do późnej wiosny

w krótkim czasie możemy dostać się na grań

infrastruktura

zimą żleby mogą być podatne na lawiny, ponieważ przy wietrze północno-zachodnim jest wystarczająco duża ilość śniegu

Zamknięcie: sezon skiturowy trwa od 15.12. do 30.4.

Najlepszy okres: od grudnia do kwietnia

Opis trasy

Przyjemna, szybka i łatwa wyprawa odpowiednia dla początkujących (o słabszej kondycji) lub dla tych, którzy dopiero poznają skialpinizm i chcieliby doświadczyć ruchu poza wyznaczonymi trasami. Jest odpowiednia, nawet jeśli masz mało czasu. Jej pokonanie zajmuje zaledwie kilka godzin i można ją zakończyć w jeden poranek lub popołudnie. Nie jest wymagająca pod względem technicznym, raki wspinaczkowe lub czekany nie są wymagane do wejścia.

Celem trasy Lajštroch jest charakterystyczne wzgórze kopułowe na głównym grzbiecie Tatr Niskich na północny zachód od Čertovicy. Jej szczyt osiąga wysokość 1602 m n.p.m.

Widok ze szczytu na północ i zachód jest zasłonięty przez wyższe grzbiety, ale na południe i wschód widok jest dostępny. Widok na okolice Čiernego Váhu, Veľki Bok i Veľką Vápenicę możemy podziwiać aż do Kráľovej holi.

Wejście

Trasa rozpoczyna się na przełęczy Čertovica i prowadzi szlakiem czerwonym. Najwyższe metry pokonujemy już na samym początku, wchodząc obok wyciągu narciarskiego. Powyżej wyciągu dalej wzdłuż grani nachylenie jest znacznie łagodniejsze. Tutaj już widać widoki po obu stronach grani i podejście jest przyjemniejsze.

Zjazd

Ponieważ jest to zjazd na otwartym terenie, konieczna jest podstawowa znajomość techniki jazdy na nartach. Nie chodzi jednak o wymagający zjazd, a charakter terenu daje wystarczająco dużo okazji do zatrzymania się i odpoczynku. Teren nie jest niebezpieczny z punktu widzenia lawin, dlatego ta wyprawa wraz ze zjazdem jest idealna także w przypadku większych opadów śniegu.

Inne

Występowanie różnych rud doprowadziło w przeszłości do intensywnej działalności wydobywczej na terenie wzgórza Lajštroch, a także na całym obszarze.

Dostępność i parking

Autobusem: Autobusy zatrzymują się praktycznie na samym początku wyprawy (linia Liptovský Mikuláš – Brezno)

Samochodem: W miejscowości Čertovica na terenie ośrodka narciarskiego znajdują się płatne parkingi o ograniczonej liczbie miejsc.

Wyżywienie na trasie

Motorest SKI Čertovica

Zakwaterowanie w okolicy

Domček HS na Čertovici, Motorest SKI Čertovica

Uwagi i propozycje autorów

+

idealna wyprawa na krótki czas, jak również dla początkujących

po bezchmurnej nocy spróbuj Lajštroch krótko po wschodzie słońca,

spokój wokół i widoki są tego warte

parkowanie po zapełnieniu miejsc parkingowych

 

Zamknięcie: sezon skiturowy trwa od 15.12. do 30.4.

Najlepszy okres: od grudnia do kwietnia

Opis trasy

Wyprawa odpowiednia przy złej pogodzie lub przy dużym zagrożeniu lawinowym. Duża jej część prowadzi przez lasy, dzięki czemu jest ochrona przed wiatrem. Ale jej ostatni odcinek powyżej strefy leśnej może być wietrzny. Technicznie rzecz biorąc, jest to łatwa wędrówka, często znajdziesz tu dobrze wydeptany szlak, więc nadaje się również dla początkujących. Nachylenie jest stosunkowo łagodne na całej trasie i dlatego nadaje się również dla skialpinistów o słabszej kondycji. Podczas wędrówki natkniesz się na kilka miejsc, z których możesz wrócić z powrotem do ośrodka. Zaletą jest to, że można z niej skorzystać nawet przy słabszych warunkach śniegowych.

Wejście

Wyprawa rozpoczyna się w schronisku Mikulášská chata (1113 m n.p.m.). Prowadzi szlakiem żółtym  obok hotelu Marmot, a następnie przez dolinę Zadnej Wody. Początkowo szeroka leśna droga, nieraz przygotowywana jako trasa do narciarstwa biegowego, stopniowo zwęża się i w kilku miejscach przecina mniejsze potoki. Na skrzyżowaniu szlaków turystycznych Trzy Wody trasa skręca w lewo i prowadzi trawersem wzdłuż czerwonego szlaku w kierunku górnej stacji kolejki linowej Brhliská. Jeśli nie chcesz iść dalej, możesz skrócić wyprawę i zjechać na nartach po stoku Vrbicka (10). Polecamy jednak kontynuować trasę czerwonym szlakiem do rozdroża Pod Orlą Skałą (1475 m n.p.m.). W tej części las jest rzadki, występuje tutaj także kosodrzewina. Ostatni odcinek do Lukovej prowadzi serpentynami, nadal o lekkim nachyleniu. W miejscu docelowym naszej trasy na Lukovej znajdują się liczne budynki, które bardzo dobrze mogą służyć jako osłona przed wiatrem i wygodne miejsce do ściągnięcia fok skiturowych lub odpoczynku.

Zjazd

Zjazd ma kilka wariantów. Jednym z nich to zjechanie na nartach tą samą trasą do Brhlisk i dalej po  trasie narciarskiej Vrbicka (10). Drugą opcją jest zjechanie z trasy Spravodlivá, która nie jest przygotowywana przez ratraki, a zimą często tworzą się jedyne w swoim rodzaju muldy. Jednak jazda na muldach nie jest odpowiednia dla początkujących narciarzy. Polecamy obserwować także innych narciarzy, którzy mogą tutaj wybrać się z ośrodka. Zwłaszcza po obfitych opadach śniegu, gdy jest  puch, to ta lokalizacja jest wielką atrakcją dla freeriderów. Ostatnią opcją jest trasa narciarska Majstrovská (7). Jednak nie zawsze jest ona pokryta wystarczającą ilością śniegu, dlatego zalecamy monitorowanie aktualnych warunków śniegowych w ośrodku.

Ciekawostki na trasie

Jezioro Vrbickie, które ma charakter polodowcowy i jest jednocześnie największym naturalnym jeziorem w Tatrach Niskich.

Dostępność i parking

Autobusem: Przystanek w Dolinie Demianowskiej, skibus zawiezie Cię do przystanku hotelu Grand

Samochodem: Parkingi płatne o ograniczonej liczbie miejsc, bezpośrednio na początku trasy

Wyżywienie na trasie

Bufet Bernardino bezpośrednio na trasie zjazdowej (Brhliská), restauracja  Restaurant von Roll (Luková)

Zakwaterowanie w okolicy

Są naprawdę różnorodne i bogate, najbliższe hotele to Hotel Liptov, Grand, Marmot, koliba Jasná, Mikulášska chata, ale także okolice Doliny Demianowskiej czy Liptowskiego Mikulasza

Uwagi i propozycje autorów

+

przyjemna, niewymagająca wyprawa, gdzie można coś zjeść

bez zagrożenia lawinowego

 

zwłaszcza w sezonie, dużo skiturowców/narciarzy z podobnym planem

Szczegółowy opis trasy

Szczyt Šíp znajduje się bezpośrednio nad zbiegiem rzek Orawy i Wagu, pomiędzy miejscowościami Kraľovany i Ľubochňa, w Šípskiej Fatrze, która w zasadzie łączy Małą i Wielką Fatrę. Trasa zaczyna się w miejscowości Stankovany, skąd w około 30 minut można zielonym szlakiem dotrzeć do osady Podšíp, która już na samym początku urozmaici wędrówkę, gdyż można obejrzeć zachowane domki drewniane lub wykorzystać jako  odpowiednie miejsce na piknik. Z Podšipa należy iść żółtym szlakiem przez Zadný Šíp na Šíp (1170 m n.p.m.). Na szczycie Šípa znajduje się majestatyczny krzyż, z którego można podziwiać widoki na Veľký Choč.

Ze względu na występowanie rzadkich gatunków roślin i zwierząt obszar Šípa o powierzchni 302 hektarów został ogłoszony narodowym rezerwatem przyrody.

Dostępność i możliwości parkowania

Do trasy można dojechać samochodem, autobusem i pociągiem. Parking znajduje się we wsi Stankovany przed Urzędem Miejskim. Stacja kolejowa Stankovany. Przystanek autobusowy Stankovany, przy moście.

Opcje zakwaterowania i wyżywienia

Przekąski i napoje można zakupić w Karczmie Stankovany.

Szczegółowy opis trasy:

Na szczyt Radičiná jedzie się z Rużomberka, Rybárpole. Przez las gospodarczy dochodzi się do Łąk Dubowskich ze starymi stogami siana, z widokiem na majestatyczny Wielki Chocz. Trasa prowadzi dalej stromym podejściem do lasu na przełęcz na polanie z paleniskiem, skąd już niedaleko na szczyt Radičiná (1127 m n.p.m.), z którego rozpościera się widok z drewnianego mostu na Liptowską Marę.

Na wzgórze Radičiná można również dostać się z przeciwnej strony, ze wsi Komjatná, część Studničná.

Dostępność i miejsca parkingowe

Zaparkować można w Rużomberku, Rybárpolu i Komjatnie. Do trasy można dojechać także  autobusem i pociągiem. Przystanek Rużomberok – Rybárpole.

Możliwości zakwaterowania i wyżywienia

Przed lub po wędrówce można coś przekąsić w Rużomberku, gdzie znajduje się wiele lokali gastronomicznych.

Szczegółowy opis trasy:

Trasa rozpoczyna się we wsi Partizánska Ľupča, niegdyś najstarszym mieście górniczym na Liptowie, z kultowym kościołem na rynku oraz domami mieszczańskimi. Szlak żółty prowadzi ze wsi do drogowskazu Biela Ľupča, obok łąk i ogrodzonego zbiornika wodnego, trzymamy się prawej strony i wchodzimy do lasu. W pobliżu drogowskazu Rumanec znajduje się stół z ławkami, idealny na przerwę na spożycie drobnego posiłku. Trasa oferuje ładne widoki na dolną część Liptowskiej Mary, Tatry Zachodnie i Choczańskie Wierchy. Przy pomniku poległych żołnierzy szlak skręca w las i wreszcie przez łąkę dochodzimy na szczyt Prednej Magury, gdzie znajduje się zrekonstruowana altana.

 

Predná Magura (1171 m n.p.m.) oferuje wspaniały widok na Kotlinę Liptowską, pobliską zalesioną Magurę Lupczańską, główny grzbiet Tatr Niskich lub niskotatrzański Salatin. Idealna trasa dla mniejszych dzieci lub mniej doświadczonych turystów.

Dostępność i miejsca parkingowe

Bezpłatny parking jest dostępny we wsi lub przy wspomnianym zbiorniku wodnym. Do trasy można dostać się także autobusem, autobus podmiejski z Rużomberka lub Liptowskiego Mikulasza zawiezie Cię do punktu początkowego trasy.

Możliwości zakwaterowania i wyżywienia

Na samej trasie nie ma schronisk górskich. Obiekty noclegowe znajdują się w miejscowości Partizánska Ľupča, kilka kilometrów dalej mieści sie teren rekreacyjny Železnô z miejscami noclegowymi i przyjemnym bufetem oraz popularna Chata Magurka, która oferuje także punkty gastronomiczne.

Szczegółowy opis trasy

Chabenec (1955 m n.p.m.), majestatyczne wzgórze na grzbiecie Tatr Niskich z widokami na wszystkie strony. Trasa rozpoczyna się w osadzie Magurka, gdzie w przeszłości wydobywano złoto. Oprócz tego szlachetnego metalu w osadzie wydobywano także srebro i antymon. Historię górnictwa można poznać także dzięki ścieżce edukacyjnej Magurska Ścieżka Złota, która z pewnością zainteresuje także dzieci.

Trasa prowadzi szlakiem zielonym w kierunku przełęczy Ďurkovej, przy drogowskazie Nad przełęczą, następnie szlakiem czerwonym przez Malý Chabenec na szczyt Chabenec. Po podziwianiu widoków można powrócić tą samą trasą do osady Magurka. Alternatywnie trasę można przedłużyć z przystankiem w  Schronisku Ďurkova, które znajduje się niedaleko Chabenca i jest popularnym przystankiem na grzbiecie Tatr Niskich.

 

Dostępność i możliwości parkowania

Parking bezpłtny jest możliwy na osiedlu Magurka, ale trzeba się przygotować na gorszy dojazd do osiedla. Droga jest wąska i często oblodzona zimą.

Możliwości zakwaterowania i wyżywienia

Popularne schronisko Magurka bezpośrednio w osadzie oferuje noclegi i smaczną kuchnię. Schronisko  Ďurková oferuje także schronienie na noc, z którego chętnie korzystają turyści podczas kroczenia  grzbietem Tatr Niskich. Schronisko znajduje się pod przełęczą, więc trzeba zejść kilka metrów od trasy, ale poczęstunek i atmosfera są tego warte. Kilka kilometrów dalej znajduje się teren rekreacyjny Železnô z możliwością zakwaterowania i bufetem.

Wędrując po Liptowie, polecamy odwiedzić także górską wioskę Liptovská Lúžna, która znajduje się w Tatrach Niskich. Przybywając od wsi Liptovská Osada przejeżdżamy przez całą wieś Liptovská Lúžna w kierunku do Železnô. Około 500 m od końca wsi po lewej stronie znajduje się wieża widokowa, z której rozpościera się  niepowtarzalny widok. Dojście do wieży zajmuje zaledwie kilka minut idąc przyjemnym spacerkiem. Droga prowadzi przez łąkę i oferuje widok na Lúžanské Meandre z czystą, wolno płynącą wodą potoku Lúžňanka. Meandrowanie – krętość powstała pod wpływem zauważalnego złagodzenia zbocza. Rzeczka sprawia wrażenie płynącej pod górę. 

Najpiękniejszy czas na zwiedzanie tej części przypada na miesiące marzec – maj.

Wejście na wieżę widokową tylko na własne ryzyko.

Wybierz się na krótki spacer dydaktyczny Scieżką artystów w pięknym otoczeniu Uzdrowiska Lúčky. Prowadzi za Hotelem uzdrowiskowym Spa Choč, Dependance Liptov i Balneocentrum. Ścieżka poświęcona jest znanym artystom, którzy tworzyli w Lúčkach. Altanka poświęcona jest Milanowi Michalowi Harmincowi, znanemu architektowi, który zaprojektował Dependance Liptov, ławki artystyczne poświęcone są Tadeášowi Salvowi, znanemu kompozytorowi i akowi z Lúčej oraz Jožkowi Piťowi, jednemu z najsłynniejszych skrzypków prymistów na Słowacji, który regularnie grał na Lúčkach i zasłużył się dla rozwoju słowackiej muzyki ludowej.

M. M. Harminc: był jednym z najbardziej aktywnych architektów słowackich, który aktywnie pracował przez 65 lat (1886 – 1951). Zaprojektował ponad 300 budynków w całej Europie, z czego 171 na Słowacji. Urodził się 7.10.1869 r. w Serbii. W 1886 wyjechał do Budapesztu, gdzie pracował w kilku firmach budowlanych, a dopiero 1897 roku założył własne biuro konstrukcyjne. Przed wojną wybudował w Budapeszcie około 45 domów. W 1915 przeprowadził się z rodziną na Słowację, a konkretnie do Liptowskiego Mikuláša, gdzie otworzył biuro projektowo-budowlane. Z uzdrowiskiem Lúčky łączy go projekt budynku domu uzdrowiskowego Liptov, który został oddany do użytku po wojnie w 1946, a które  może pomieścić 100 łóżek. Zmarł w 1964 w Bratysławie.

Dominik Ševc: Urodził się (12.3.1895 r.), mieszkał i tworzył w Lúčkach, które kochał. Był założycielem Zespołu Folklorystycznego Lúčan (w 2020 roku obchodził 80-lecie swojego istnienia), pierwszy zespół nosił nazwę Choč. Krawiec szyjący kostiumy dla zespołu, choreograf tańca, kompozytor, autor tekstów, amatorski artysta teatralny… związał 60 lat swojego życia z życiem kulturalnym Lúčiek, z pragnieniem zachowania tradycji i skarbów naszych przodków. Pod jego kierownictwem zespół ćwiczył taniec huzarski, taniec rekrutów, taniec z kijem, taniec z hustką, taniec weselny, Prządki i niezapomniane taniec Pltnica, której pomysł przejął także Słowacki Ludowy Kolektyw Sztuki (SĽUK). W 1973 r. ówczesny minister kultury przyznał jemu pamiątkowy medal na Festiwalu Folklorystycznym Východná.

Jožko Piťo: Urodzony w 1800 r. w Tekovskich Lužanach. Po 12 latach obecności w armii cesarskiej dostał się do Liptowskiego Mikulasza. Po raz pierwszy zetknął się ze słowacką pieśnią ludową i pozostał jej wierny aż do śmierci (1886 r.). Założył własny zespół, w który grał dla szlachciców z całej Słowacji. W ten sposób trafił do uzdrowiska Lúčky, gdzie zabawiał gości w sezonie uzdrowiskowym. Jego mistrzostwo w graniu na skrzypcach zostało opisane przez wielu słowackich poetów i pisarzy, ale najlepiej opisał je S.H. Vajanský w swojej noweli „Husľa”. Jožko Piťo przyczynił się do umocnienia słowackiej świadomości właśnie poprzez wyniesienie pieśni ludowej na piedestał, na które bezsprzecznie zasługuje.

Andrej Plávka: Poeta urodzony w 1907 r. w rodzinie garbarza w pobliskiej Liptowskiej Sielnicy. W latach 1949-1968 pracował jako dyrektor wydawnictwa książkowego Tatran, w latach 1969-1982 był przewodniczącym Związku Literatów Słowackich. Swoje pierwsze dzieło poetyckie opublikował w 1922 r. w czasopiśmie Nový rod, a później publikował w czasopismach Mladé Slovensko, Svojeť, Mladé prúdy, Elán, Slovenské pohľady i innych. W swojej twórczości inspirował się głównie starszym pokoleniem autorów słowackich – takich jak Szturowcy, a zwłaszcza P. O. Hviezdoslav. Gdy L. Sielnicę zalały wody Liptowskiej Mary, uzdrowisko Lúčky stało się miejscem, w którym co roku spędzał wakacje i szukał inspiracji w pisaniu swojej poezji. Zmarł w 1982 roku w Bratysławie.

Tadeáš Salva: Kompozytor, pedagog i artysta. Pochodzący z Lúček (22.10.1937), od dziecka był bardzo uzdolniony muzycznie. Uczył się gry na akordeonie, wiolonczeli i fortepianie w Wyższej Szkole Muzycznej w Żylinie, później w Akademii Sztuk Muzycznych kontynuował studiowanie kompozycji u A. Moyzesai J. Cikkera w Bratysławie, a także w Polsce. Pracował jako kierownik Redakcji Muzycznej Radia Koszyckiego, był dramaturgiem Katedry Muzycznej Telewizji Czechosłowackiej w Bratysławie, dramatopisarzem w SĽUK, pedagogiem (docentem) w Zakładzie Edukacji Muzycznej na Wydziale Pedagogicznym w Nitrze. W latach 1991-1995 pełnił funkcję prezesa Związku Kompozytorów Słowackich. Zmarł w 1995 roku w Bratysławie, jest pochowany w Lúčkach.

czytaj więcej ukryć

Szlak to sieć leśnych ścieżek, które tworzą 2 podstawowe trasy okrężne:

Najmłodszy obszar na Liptowie, który składa się z turni zlepieńcowych, o wysokości 50 m. Wznosi się na granicy wsi Studničná i Komjatná w powiecie Ružomberok. Oferuje piękną wspinaczkę dla wspinaczy o wszystkich stopniach trudności z możliwością spróbowania dłuższej wspinaczki. Zlepieniec posiada niesamowitą zdolność formowania się w przyjemne duże uchwyty, łuski i nacięcia, co sprawia, że obszar ten jest najlepszym na Liptowie i posiada jeden z najpiękniejszych widoków ze szczytu turni.

Wspinaczka dozwolona:      bez ograniczeń

Info james.sk:           Lista obszarów wspinaczkowych w Słowacji, ograniczenia, zarządcy terenów (skał)

Liczba dróg: 35
Stopień trudności: V – X- UIAA
Długość dróg: 20 – 45! m

Dojazd

Dojazd: 15 min.

Z Rużomberoka jadąc drogą na Dolný Kubín, skręcamy do wsi Komjatná. Po około 2 km wjeżdżamy na wzgórze, pod którym znajduje się część zwana Studničná. Parkujemy samochód na tym wzgórzu, tuż obok kapliczki, która stoi przy drodze. Stąd udajemy się dalej pieszo polną drogą w kierunku Komjatnej. Przechodzimy przez łąkę i stromym krótkim podejściem dochodzimy do lasu. Tu skręcamy w lewo do lasu charakterystycznym zchodzonym szlakiem. Po około 5 minutach docieramy na szczyt turni. Stąd szlak prowadzi z obydwu stron w dół pod skały.

lezenie

Krawędź wielkanocna, VIII

Opis:                           15 klejonych spitów ze stali nierdzewnej + łańcuch zjazdowy.

Jedna z najlepszych dróg w Komjatnej. Rozpoczyna się około 10 metrowym zakrętem po którym dochodzimy do półki, gdzie można odpocząć. Następnie prowadzi przez  mocno zaokrągloną krawędź, po czym przechodzi do ostatniej płyty. Bardzo przewiewna droga  wytrzymałościowa.

Aktualne ograniczenia można znaleźć na stronie www.shsjames.org.

Najmłodszy obszar na Liptowie, który składa się z turni zlepieńcowych, o wysokości 50 m. Wznosi się na granicy wsi Studničná i Komjatná w powiecie Ružomberok. Oferuje piękną wspinaczkę dla wspinaczy o wszystkich stopniach trudności z możliwością spróbowania dłuższej wspinaczki. Zlepieniec posiada niesamowitą zdolność formowania się w przyjemne duże uchwyty, łuski i nacięcia, co sprawia, że obszar ten jest najlepszym na Liptowie i posiada jeden z najpiękniejszych widoków ze szczytu turni.

Wspinaczka dozwolona:      bez ograniczeń

Info james.sk:           Lista obszarów wspinaczkowych w Słowacji, ograniczenia, zarządcy terenów (skał)

Liczba dróg: 35
Stopień trudności: V – X- UIAA
Długość dróg: 20 – 45! m

Dojazd

Dojazd: 15 min.

Z Rużomberoka jadąc drogą na Dolný Kubín, skręcamy do wsi Komjatná. Po około 2 km wjeżdżamy na wzgórze, pod którym znajduje się część zwana Studničná. Parkujemy samochód na tym wzgórzu, tuż obok kapliczki, która stoi przy drodze. Stąd udajemy się dalej pieszo polną drogą w kierunku Komjatnej. Przechodzimy przez łąkę i stromym krótkim podejściem dochodzimy do lasu. Tu skręcamy w lewo do lasu charakterystycznym zchodzonym szlakiem. Po około 5 minutach docieramy na szczyt turni. Stąd szlak prowadzi z obydwu stron w dół pod skały.

lezenie

Teleweekendowa, V+

Opis:                           15 klejonych spitów ze stali nierdzewnej + łańcuch zjazdowy.

Jedna z najlepszych dróg w Komjatnej. Rozpoczyna się około 10 metrowym zakrętem po którym dochodzimy do półki, gdzie można odpocząć. Następnie prowadzi przez  mocno zaokrągloną krawędź, po czym przechodzi do ostatniej płyty. Bardzo przewiewna droga  wytrzymałościowa.

 

Aktualne ograniczenia można znaleźć na stronie www.shsjames.org.

Przyjemny spokojny obszar ukryty w lesie Białej Doliny, za wsią Liptowski Jan. Posiada kilka turni wapiennych, podzielonych na cztery główne sektory. Nadaje się zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych wspinaczy, którzy preferują głównie drogi techniczne. Dużą zaletą jest możliwość wspinania się przez cały rok, dzięki czemu można tu przyjemnie spędzić dzień w ciepłe zimowe dni.

Stopień trudności dróg jest od IV do IX + UIAA, gdzie większość dróg to około VI i VII stopień. Trasy mają charakter techniczny, a te dłuższe charakteryzują się także sporą wytrzymałością.

Wspinaczka dozwolona:        1. 8. – 31. 1., a od 1. 2. – 31. 7.

Info james.sk:            Lista obszarów wspinaczkowych w Słowacji, ograniczenia, zarządcy terenów (skał)

Sektor: Hrádocká
Liczba dróg: 16
Stopień trudności: V – IX UIAA
Długość dróg: 10 – 33! m

Dojazd

Dojazd: 15 min.

Z autostrady D1 zjeżdżamy na Liptowski Jan. Następnie przejeżdżamy przez wieś i po wjeździe do Doliny Janskiej mijamy kąpielisko termalne i schronisko Strachanovka. Po prawej stronie znajduje się hotel Bystrá, a na najbliższym zakręcie, za hotelem po prawej stronie parkujemy na parkingu obok budynku wodociągów. Stąd udajemy się dalej doliną wzdłuż strumienia idąc przez około 10 minut. W miejscu, gdzie leśna droga przecina strumień, trzymamy się dalej prawej strony i wchodzimy szlakiem przez 5 minut na górę pod skałami.

Rieka, VII+

Opis:                           12 klejonych spitów ze stali nierdzewnej + łańcuch zjazdowy.

Piękna, długa droga wytrzymałościowa, która na początku zmęczy Twoje palce, a na końcu sprawdzi Twoją wytrzymałość.

Aktualne ograniczenia można znaleźć na stronie www.shsjames.org.

A nice quiet area hidden in the woods of the Biela dolinka behind the Liptovský Ján village. It comprises several limestone reefs that are divided into four main sectors. It is suitable for beginner as well as experienced climbers who favour technical routes.  The big advantage is that climbing is allowed all year round and so you can spend nice time here on warm winter days.

The routes vary in difficulty, ranging from IV to IX+ UIAA, with most of them having the difficulty level of around VI and VII.  The routes are technical and the longer ones are also strenuous, requiring a great deal of endurance.

Climbing permitted:        1. 8. – 31. 1., a od 1. 2. – 31. 7.

Info james.sk:            List of climbing areas in Slovakia, restrictions, rocks wardens

Sector: Vtáčik – City center
No. of routes: 21
Difficulty: IV – VII UIAA
Length of routes: 8 – 12 m

Approach

Approach: 15 min.

Take the Liptovský Ján exit from the D1 highway, drive through the village and into the Jánska valley. Pass the thermal swimming pool and the Strachanovka hotel and restaurant. Continue past the Bystrá hotel (on your right) and take the first right. Park your car in the parking lot next to a waterworks building and then walk the valley past the creek for about 10 minutes. At the point where the forest footpath crosses the creek keep to the right and walk the path uphill to the rocks (5 minutes).

 

Vtáčik – Prvá IV

Description:            5 glue-in stainless steel bolts + abseil chain.

Nice and easy route ideal for beginner climbers to make their first contact with the rock.

GPS súradnice Vtáčik: 49.02251, 19.65695

Aktualne ograniczenia można znaleźć na stronie www.shsjames.org.

W ośrodku Jasná od dawna istnieje możliwość spędzenia wolnego czasu wraz z aktywnym wypoczynkiem. Ofertę uzupełniły trasy także dla miłośników narciarstwa biegowego – trasa o długości 3 km znajdująca sie w rejonie Zadné vody.

Trasy będą przygotowane wyłącznie na naturalnym śniegu. Ze względu na wysokość ponad 1200 m n.p.m. zakładają stosunkowo wysoką gwarancję dostatecznej ilości śniegu i korzystania z przygotowanych tras. Tory przygotują pojazdy gąsienicowe należące do ośrodka (tzw. ratraki).

Polecamy wejście na trasy biegowe i parkowanie przy drodze pod Trzema Wodami – naprzeciwko Hotelu Sorea Marmot.

Trasy biegowe są także odpowiednie dla rodzin z dziećmi.

Wypróbuj inne trasy okrężne w okolicy Jasná Zadné vody:

Połączenie poprzez Chalety

Trasa, z której można dostać się do tras okrężnych z Otupnego ponad chalety TMR. Na początek połączenia można dotrzeć trasami zjazdowymi, które w dolnych odcinkach dojazdowych nie są zbyt strome. Warto zwrócić uwagę na zimę w 2020 r., kiedy w okresie lockdownu przedłużono tory także na trasy zjazdowe na Bielej Púti, trawersie Lutonského i dolnej części trasy Chaletová. To właśnie te trasy zjazdowe mogą służyć narciarzom biegowym jako dostęp do tras okrężnych.

 
Pobierz plik GPX .

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Zamknięcie szlaków: sezon skiturowy trwa od 15.12. do 15.4.

Najlepszy okres wiosna (marzec, kwiecień)

Wymagane wyposażenie: sprzęt lawinowy, raki i czekan

Opis trasy

Baranec jest elementem dominującym Doliny Żarskiej, a w Tatrach Zachodnich także jednym z najwyższych szczytów o wysokości 2185 metrów. Większą część trasy pokonuje się pieszo, dlatego konieczne jest mieć opanowane poruszanie się w rakach i posługiwanie się czekanem.

Ponadto większość trasy jest skierowana na północny zachód, a więc w miesiącach zimowych na tym obszarze prawie w ogóle nie świeci słońce. Często można natrafić na puch, choć w innych częściach doliny już dawno zniknął dzięki promieniom słonecznym. Jednak takie zacienione i strome zbocza mogą być bardzo niebezpieczne, zwłaszcza w grudniu i styczniu, gdy nie docierają tutaj promienie słoneczne, więc stabilne warunki śniegowe nie są możliwe i mogą tutaj tworzyć się niestabilne warstwy śniegu. Dlatego polecamy wybrać się tutaj pod koniec marca, ew. początkiem kwietnia, kiedy śnieg w tym rejonie jest już stosunkowo stabilny, a na innych stokach jest zbyt gorąco. Jednak ze względu na nachylenie, zawsze należy monitorować aktualne warunki i rozwój sytuacji lawinowej.

czytaj więcej ukryć

Wyjście

Trasa rozpoczyna się przy ujściu Doliny Żarskiej, bezpośrednio na parkingu. Łatwe podejście, pierwsze około 5 kilometrów prowadzi do Doliny Żarskiej. Dolina jest czasem utrzymywana przez ratrak, przejeżdża tamtędy skuter śnieżny, a także ślad jest wydeptany przez innych skiturowców. Przez około pięć kilometrów dolina ma przewyżenie około 400 metrów. Trasa przebiega wokół Schroniska Żarskiego, które jest idealnym przystankiem na przekąskę przed bardziej wymagającą (i bardziej stromą) częścią wyprawy. 

Od Schronisko Żarskiego wyjście prowadzi do dawnego wyciągu narciarskiego, na prawo od szlaku turystycznego, gdzie z tzw. starego wyciągu narciarskiego trasa przecina potok. W przypadku ostrej zimy może być on zamarznięty, ale nawet podczas słabszych zim można go z łatwością przeskoczyć. Odpowiednim miejscem do przejścia przez potok jest środek starego stoku narciarskiego. Często można podążać śladami innych skiturowców lub  skorzystać z nawigacji GPS i współrzędnych gpx, które są częścią artykułu.

Od początku nachylenie nadal pozwala podejść na fokach, ale potem jest już stromy żleb i lepiej iść pieszo lub w rakach z nartami umieszczonymi na plecaku. Całe wyjście z potoku ma przewyżenie prawie 800 metrów nad poziomem morza, co może stanowić problemem nawet dla doświadczonych skiturowców. Zaletą tego stromego podejścia jest to, że można wyjść stosunkowo szybko na grań. W ostatniej części podejścia żleb znika i wyjście prowadzi po grani aż na sam szczyt. W ostatniej części zwykle bywa mniej śniegu, a wiatr może rozdmuchać śnieg na trawę i skały.   

czytaj więcej ukryć
Baranec Žiarska

Zjazd

Jest kilka wariantów zjazdu. Bezpośrednio z Baranca prowadzą trzy żleby: Węgierski, Wiosenny i Środkowy. Najtrudniejszy jest środkowy, gdyż na jego środku podczas łagodnych zim znajduje się mały lodospad. Pozostałe dwa są łatwiejsze, ale pomimo tego polecane są tylko doświadczonym i dobrym narciarzom. Słabsi narciarze mogą skorzystać z opcji kontynuowania trasy dalej granią w kierunku Smreka lub aż do Przełęczy Żarskiej.

Z grani dookoła rozpościerają się piękne widoki, a zjazd z Przełęczy Żarskiej nie powinien stanowić problemu nawet dla nieco słabszych narciarzy. Jednak bardzo ważne jest monitorowanie warunków, ponieważ nawet wiosną śnieg może być bardzo twardy, często trzeba czekać do popołudnia, aż nawierzchnia w końcu zmięknie i będzie można doskonale poszusować na nartach.

czytaj więcej ukryć
Ciekawostki na trasie

Symboliczny Cmentarz Ofiar Tatr Zachodnich – to miejsce czci powstało dzięki pracownikom słowackiego Górskiego Pogotowia Ratunkowego w Tatrach Zachodnich ze względu na rosnącą w ostatnich dwóch dekadach liczbę ofiar wypadków w górach oraz biorąc pod uwagę starania rodzin zmarłych i przyjaciół związane z umieszczaniem symboli pamięci  w miejscach wypadków.

Sztolnia niedźwiedzia – to najdłuższa sztolnia w masywie Tatr Zachodnich i jednocześnie jedyne dostępne stare wyrobisko górnicze na Liptowie. Przestrzenie podziemne zdradzają tajniki pracy górniczej, sposoby transportu materiału górniczego oraz przeszkody, na jakie napotykali górnicy podczas swojej pracy.

Dostępność i możliwość parkowania:

Autobusem: Przystanek w dolinie, rzadkie kursy autobusu

Samochodem: Parking płatny, niestrzeżony, o dużej pojemności, z WC, bezpośrednio na początku trasy

Możliwość wyżywienia na trasie

Schronisko Żarskie – czynna jest tutaj kuchnia i bufet z bogatą ofertą napojów i posiłków. Uwaga, nie można tutaj płacić kartą.

Możliwość zakwaterowania na trasie

Schronisko Żarskie – zalecemy wcześniejszą rezerwację noclegu, ze względu na ograniczoną ilość miejsc w schronisku, oraz popularność tego miejsca. Weekendy są często rezerwowane z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem.

W pobliżu parkingu znajduje się kilka innych obiektów, które także oferują usługi restauracyjne i noclegowe – Hotel Spojár, Bacówka Žiar, Schronisko Kožiar, Schronisko Třinec.

Uwagi i wskazówki autorów

+

eksponowany, ciężki zjazd

dzięki stromemu podejściu można szybko wyjść na grań

śnieg utrzymuje sie tutaj do późnej wiosny

w zimie często występują lawiny

gdy jest wiatr północno-zachodni, na żlebach brakuje śniegu

Zamknięcie szlaków: sezon skiturowy trwa od 15.12 do 30.4.

Najlepszy okres cały sezon

Wymagane wyposażenie: sprzęt lawinowy

Opis trasy

Celem trasy jest szczyt Dziumbier, który jest najwyższym szczytem Tatr Niskich. Wyprawę można przedłużyć, odwiedzając schronisko M. R. Štefánika na Przełęczy pod Dziumbierem, która znajduje się o 400 metrów poniżej, gdzie należy wyjść z powrotem. Zjeżdżać można na wolnej przestrzeni, na nieprzygotowanym terenie z Krupowej Holi, a mniej doświadczeni narciarze mogą kontynuować wyprawę granią na pobliski Chopok, a stamtąd dalej przygotowanymi trasami zjazdowymi.

Wyjście

Punkt początkowym jest parking na Lúčkach. Pierwsza część podejścia prowadzi po trasie narciarskiej o nazwie „Turistická”, która jest jedną z najłagodniejszych w ośrodku Jasna. Trasa podejścia to około 2,5 km i 400 metrów wysokości. Później wchodzi na czerwony szlak turystyczny przy dolnej stacji wyciągu na Peknú vyhliadku. Trasa skręca w lewo do lasu i prowadzi dalej szlakiem turystycznym lekko na dół, a następnie trawersem w kierunku ujścia Doliny Szerokiej. Ta część trasy mieści się przeważnie w lesie, a pierwsze widoki pojawiają się u ujścia Doliny Szerokiej.

Podejście prowadzi dalej Doliną Szeroką i jest kopią letniego zielonego szlaku turystycznego na Krupową Holę. Stopniowo wzrasta nachylenie podejścia. Można jednak nieco łagodniej podejść po lewej części w kierunku Stołu Królewskiego, a następnie granią do Krupowej Holi. Tutaj trasa łączy się z główną granią Tatr Niskich i czerwonym szlakiem turystycznym. Z tego miejsca jest już blisko na Dziumbier – około kilometra, z podejściem około 120 metrów.

Na szczycie Dziumbiera wybudowano słup żelbetowy i duży drewniany krzyż podwójny. Szczyt zapewnia także rozległy, panoramiczny widok na praktycznie wszystkie pogórza środkowej i północnej Słowacji.

czytaj więcej ukryć

Zjazd

Bezpośrednio ze szczytu następuje powrót około kilometra po grani, a następnie zjazd z Krupowej Holi, gdzie stok północno-zachodni zapewnia dobre szusowanie na nartach.

Mniej doświadczeni narciarze mogą kontynuować zjazd granią aż na Chopok i zakończyć swój zjazd na przygotowanych stokach. W przypadku braku śniegu lub na wiosnę możliwe jest, że na grani pojawi się wiele miejsc, gdzie narty będzie trzeba przenosić z powodu braku śniegu.

Ciekawostki na trasie

Szlak dydaktyczny Dolina Demianowska – Na trase Jasná – Tri vody – Luková – Dolina Szeroka – Lúčky znajduje się w 9 tablic informacyjnych i ławki, gdzie można odpocząć. Elementy przyrodniczo-artystyczne umieszczone na trasie przedstawią historię smoka, który podobno żył w okolicznych jaskiniach.

NPR Dziumbier – rozpościera się na szczycie Dziumbiera, na grani głównej i na stoku południowym, na końcu dolin. Ochrona tutaj koncentruje się na krajobrazie wysokogórskim ze skalistymi wzgórzami i żlebami, halami alpejskimi, stopniami kosodrzewiny i górskimi lasami iglastymi z różnorodną fauną i florą, z rzadkimi i unikalnymi gatunkami.

Droga bohaterów Słowackiego Powstania Narodowego – Czerwony szlak turystyczny o znaczeniu europejskim nazwany na część Słowackiego Powstania Narodowego, a jego przejście jest marzeniem wielu turystów.

Dostępność i możliwość parkowania

Autobusem: regularne kursy autobusów

Samochodem: parking Lúčky.

! Uwaga: miejsca parkingowe mogą być zapełnione, zwłaszcza w sezonie już od wczesnych godzin porannych.

Możliwość wyżywienia i zakwaterowania

Wiele domków prywatnych bezpośrednio w lokalizacji Lúčky, hotele w ośrodku Jasná,

schronisko Milana Rastislava Štefánika – czynne codziennie, przez cały sezon, dostępna jest kuchnia, a także miejsca noclegowe.

Uwagi i wskazówki autorór

+

wybudowana infrastruktura – hotele, parkingi, restauracje

możliwy transport skibusem

sezon długi, ponieważ trasa skierowana jest na północ

wyjście na przygotowaną trasę zjazdową od parkingu

widoki

wyjście ( i zjazd) wązkim szlakiem w średniej części trasy

Pełne parkingi, korki w sezonie

na grani często wieje silny wiatr

Zamknięcie szlaków: sezon skiturowy trwa od 15.12 do 30.4.

Najlepszy okres w przypadku dobrych warunków śniegowych przez cały sezon

Wymagane wyposażenie: w zależności od warunków zalecamy tzw. raki skiturowe, raki, czekan – przy oblodzeniach wymagany jest sprzęt lawinowy

Opis trasy

Celem jest szczyt Ďurkovej na głównej grani Tatr Niskich. Sam szczyt nie jest bardzo charakterystyczny, ale wśród skiturowców cieszy się dużą popularnością ze względu na widoki i dobry dojazd z osady Magurka. Kolejną atrakcją jest schronisko turystyczne pod Ďurkovą, które znajduje się niecałe 100 metrów pod granią.

Zjazd z Magurky nie jest jednak odpowiedni dla początkujących, ponieważ cała trasa znajduje się na wolnej przestrzeni i nieprzygotowanym terenie.

Wyjście

Trasa rozpoczyna się bezpośrednio we wsi Magurka, gdzie można zaparkować. Znajduje się na wysokości 1035 m n.p.m. po północnej stronie Tatr Niskich. Takie położenie jest bardzo korzystne dla skituringu, ponieważ śnieg utrzymuje się tu długo, a jednocześnie jest stąd blisko na główną grań. Samo podejście na grań jest dość strome, ponieważ to prawie 600 metrów na niecałych 3 kilometrach. Prowadzi po szlaku niebieskim, a następnie szlakiem żółtym do Zamostskiej Hali (1625 m n.p.m.).

Dolna część prowadzi przez las, który stopniowo się przerzedza. Od około 1500 m n.p.m. prawie nie ma już drzew. Z Zamostskiej Hali następuje łatwe podejście szlakiem czerwonym na Ďurkovą. Grań zachwyci pięknymi widokami na Wielką Fatrę i grań Tatr Niskich. Stąd można przejść kolejne około 100 metrów w dół na południową stronę i posilić się we wspomnianym schronisku. 

czytaj więcej ukryć

Zjazd

Pierwsza część zjazdu prowadzi niezalesioną granią na lekkim zboczu. Następnie zjazd skręca na północ i prowadzi początkowo przez rzadki, stopniowo gęsty las, z powrotem do osady.

Trasa ta nie jest zbytnio zagrożona lawinami, ale na pozostałych żlebach od Ďurkovej w kierunku Doliny Viedenki występuje duże ryzyko powstania lawin.

Ciekawostki na trasie

Tradycja górnicza – Choć pierwsze wzmianki o wydobyciu złota na tym terenie pochodzą już z około 1250 roku, prawdopodobnie chodziło wówczas o wypłukiwanie złota z osadów  potoka  Lupčianka. Osada Magurka została założona jako osada górnicza w XIV wieku. Złoto wydobywano i wypłukiwano ręcznie, z czasem robiono to za pomocą maszyn. Same kopalnie znajdują się nad Magurką na północnych zboczach Hali Latiborskiej, na wysokości od 1100 do 1400 m n.p.m.

Dostępność i możliwość parkowania

Autobusem: nie ma

Samochodem: Z Partizánskej Lupče lub z Liptovskej Lužnej. To droga bardzo złej jakości.Droga do samej osady Magurka jest trudna do przejechania zimą.Gdy jest dużo śniegu, dobrze jest zaopatrzyć się w łańcuchy śniegowe.

Możliwość wyżywienia i zakwaterowania

Schronisko Magurka, czynne codziennie, posiada bufet i kuchnię. Schronisko pod Ďurkovą, czynne codziennie, posiada bufet i kuchnię – ale ma znacznie niższy standard (wszyscy śpią razem na materacach).

Uwagi i wskazówki

+

punkt początkowy jest położony wysoko

szybkie wyjście na grań

mało odwiedzane miejsce

zła droga dojazdowa

bez połączeń autobusowych

Ujście Doliny Żarskiej (900 m n.p.m.) – Schronisko Żarskie (1325 m n.p.m.) – Hrubá kopa (2166 m n.p.m.) (i z powrotem)

Zamknięcie szlaków: sezon skiturowy trwa od 15.12. do 15.4.

Najlepszy okres w przypadku dobrych warunków śniegowych przez cały sezon, ale najlepiej jest na wiosnę

Wymagane wyposażenie: w zależności od warunków, polecamy tzw. raki skiturowe, raki, czekan – w warunkach oblodzenia niezbędny jest sprzęt lawinowy

Opis trasy

Celem jest szczyt pomiędzy Trzema Kopami a Banikovą w głównej grani Tatr Zachodnich. Trawiasty szczyt, który od strony północnej sąsiaduje z terenem skiturowym Dolina Zielona po orawskiej stronie Tatr Zachodnich.

Trasa prowadzi jednak po nieprzygotowanym otwartym terenie, więc nie jest odpowiednia dla słabych narciarzy lub początkujących (zwłaszcza w przypadku oblodzenia).

Wyjście

Całą trasę można przejść na fokach skiturowych przez prawie cały sezon. Raki skiturowe są potrzebne tylko w przypadku wyjątkowo niesprzyjających warunków (np. oblodzony śnieg).

Trasa zaczyna się przy ujściu Doliny Żarskiej, bezpośrednio na parkingu. Łatwe  podejście, pierwsze około 5 kilometrów prowadzi do Schroniska Żarskiego. Dolina jest czasem utrzymywana przez ratrak, przejeżdża tamtędy skuter śnieżny, a także ślad jest wydeptany przez innych skiturowców. Dolina przez około pięć kilometrów posiada  przewyżenie około 400 metrów. Trasa prowadzi wokół Schroniska Żarskiego, które jest idealnym miejscem na przekąskę przed bardziej wymagającą (i bardziej stromą) częścią podejścia. Nad schroniskiem jest już przestrzeń wolna, teren nieprzygotowany, początkowo łagodny, o nachyleniu do 30°. Kluczowe miejsce pod względem nawigacji znajduje się w lesie, oddalonym około 500 metrów od schroniska. Tutaj trasa dzieli skręca w lewo na obszar Wielkich Zawratów, gdzie znajduje się Hruba Kopa i w prawo w kierunku Małych Zawratów (Przełęcz Rohacza Płaczliwego i Przełęcz Żarska).

Za wspomnianym skrzyżowaniem następuje stromy odcinek pomiędzy niskimi drzewami i kosodrzewiną. Ten odcinek jest często wyślizgany, twardy, z tzw. muldami, a czasem konieczne jest tutaj użycie raków skiturowych. Jest to także wąski odcinek, dlatego warto zwrócić uwagę także na narciarzy, którzy wybrali się wcześniej na wyprawę i wracają już na dół.

Teren stanie się łagodniejszy po około 500 metrach, a trasa prowadzi przez tzw. Taras. Właśnie nad tarasem zaczyna się obszar, który jest bardziej zagrożony przez lawiny. Wyjście prowadzi w lewo w kierunku stacji meteorologicznej Ośrodka Centrum Przeciwlawinowego. Od niej trawers biegnie jeszcze dalej w lewo pod ścianą skalną. To miejsce może być także niebezpieczne ze względu na możliwość wystąpienia lawin, więc należy być ostrożnym. Taras biegnie dalej w kierunku przełęczy Lúčné sedlo. W przypadku złych warunków lub słabszej kondycji podczas wyjścia na sam szczyt, wędrówkę można zakończyć tutaj, na wysokości ok. 2050 m n.p.m.

Z przełęczy do Hrubej Kopy jest już zaledwie około 200 metrów. Warunki bywają tutaj bardzo zróżnicowane, ale często właśnie grań prowadząca na szczyt jest rozdmuchana przez wiatr aż do lodu lub twardego śniegu, więc często konieczne jest korzystanie z raków i należy wchodzić pieszo z nartami umieszczonymi na plecaku. Nagrodą jest widok na pozostałe szczyty Tatr Zachodnich oraz Kotlinę Liptowską i Kotlinę Orawską.

czytaj więcej ukryć

Zjazd

Prowadzi niemal identycznie jak trasa wyjściowa. Łagodny zjazd, bardzo przyjemny, prawie całkowicie skierowany na południe, dzięki czemu wiosną można doskonale  poszusować na nartach. Puch nie przetrwa jednak długo na tym terenie. Warunki mogą być skomplikowane z powodu wiatru, ponieważ częste wiatry północno-zachodnie nieraz tworzą nieprzyjemne płyty śnieżne.

Z Hrubej Kopy często zjeżdżają narciarze. Istnieje także możliwość zjechania żlebem pomiędzy Hrubą Kopą a Trzema Kopami (tzw. żleb  Madajów). Jest on jednak znacznie bardziej stromy, a także znacznie bardziej niebezpieczny pod względem wystapienia lawin.

Ciekawostki na trasie

Symboliczny Cmentarz Ofiar Tatr Zachodnich – to miejsce czci powstało dzięki pracownikom słowackiego Górskiego Pogotowia Ratunkowego w Tatrach Zachodnich ze względu na rosnącą w ostatnich dwóch dekadach liczbę ofiar wypadków w górach oraz biorąc pod uwagę starania rodzin zmarłych i przyjaciół związane z umieszczaniem symboli pamięci w miejscach wypadków.

Sztolnia niedźwiedzia – to najdłuższa sztolnia w masywie Tatr Zachodnich i jednocześnie jedyne dostępne stare wyrobisko górnicze na Liptowie. Przestrzenie podziemne zdradzają tajniki pracy górniczej, sposoby transportu materiału górniczego oraz przeszkody, na jakie napotykali górnicy podczas swojej pracy.

Dostępność i możliwość parkowania

Autobusem: Przystanek w dolinie, rzadkie kursy autobusu

Samochodem: Parking płatny, niestrzeżony, o dużej pojemności, z WC, bezpośrednio na początku trasy

Możliwość wyżywienia na trasie

Schronisko Żarskie – czynna jest tutaj kuchnia i bufet z bogatą ofertą napojów i posiłków. Uwaga, nie można płacić kartą.

Możliwość zakwaterowania na trasie

Schronisko Żarskie – zalecemy wcześniejszą rezerwację noclegu, ze względu na ograniczoną ilość miejsc w schronisku, oraz popularność tego miejsca. Weekendy są często rezerwowane z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem.

W pobliżu parkingu znajduje się kilka innych obiektów, które także oferują usługi restauracyjne i noclegowe – Hotel Spojár, Bacówka Žiar, Schronisko Kožiar, Schronisko Třinec.

Plusy i minusy

+

Długi zjazd

widoki

wybudowana infrastruktura: parking, schronisko

dobre warunki śniegowe prawie przez cały sezon

długie podejście

rzadkie połączenia autobusowe

duża liczba turystów

 

Zamknięcie szlaków: sezon skiturowy trwa od 15.12 do 15.4.

Najlepszy okres: w przypadku dobrych warunków śniegowych przez cały sezon

Wymagane wyposażenie: w zależności od warunków, zalecamy tzw. raki skiturowe, raki, czekan – w przypadku oblodzenia jest wymagany sprzęt lawinowy

Opis trasy

Pačlivé, zwane także Rechaczem Płaczliwym, jest ważnym szczytem głównej grani Tatr Zachodnich. Jest to charakterystyczna piramida, którą widać z daleka. Razem z Rohaczem Ostrym tworzą kultową panoramę, dzięki której ta część Tatr Zachodnich nazywana jest również Rohaczami. Przyciąga dobrą dostępnością z Przełęczy Żarskiej i wspaniałymi widokami. Cała trasa znajduje się na nierównym terenie alpejskim, więc nie jest odpowiednia dla początkujących skiturowców. Choć trasa nie należy do najbardziej zagrożonych przez lawiny, to jednak tutaj także należy postępować zgodnie z zasadami lawinowymi i zabrać ze sobą obowiązkowy sprzęt lawinowy. Całą wyprawę można pokonać na fokach skiturowych, prawie przez cały sezon. Raki skiturowe są wymagane tylko w wyjątkowo niesprzyjających warunkach (np. oblodzona pokrywa śniegu).   

Wyjście

Trasa zaczyna się przy ujściu Doliny Żarskiej, bezpośrednio na parkingu. Delikatne podejście, pierwsze około 5 kilometrów prowadzi do Schroniska Żarskiego. Dolina jest czasem utrzymywana przez ratrak, przejeżdża tamtędy skuter śnieżny, a także ślad jest wydeptany przez innych skiturowców. Na około pięciu kilometrach ma dolina około 400 metrów przewyżenia. Trasa prowadzi wokół Schroniska Żarskiego, które jest idealnym przystankiem na przekąskę przed bardziej wymagającą (bardziej stromą) częścią podejścia.

Nad schroniskiem znajduje się wolna przestrzeń, teren nieprzygotowany, początkowo łagodny o nachyleniu do 30°. Trasa podejścia to kopia letniego oznaczonego szlaku, gdzie przeplatają się bardziej strome odcinki z łagodniejszymi. Początkowo trasa prowadzi przez las i kosodrzewinę, które stopniowo przerzedzają się. Wraz ze wzrostem metrów rozpościerają sie widoki na całą dolinę, a zwłaszcza na Baraniec, najwyższy szczyt całej doliny. Jakby na wyciągnięcie ręki jest już cel wyjścia – szczyt Rochacz Płaczliwy. Droga w górę prowadzi dalej około rozdroża pod Homôľką. Po lewej stronie biegnie letni szlak do Przełęczy Smutnej, a po lewej stronie biegnie szlak do Przełęczy Żarskiej.

Jeszcze ostatnie bardziej strome podejście i wyłania się Przełęcz Żarska z platformą, gdzie można odpocząć przed ostatnim odcinkiem prowadzącym na szczyt. Przełęcz posiada 208 metrów wysokości od szczytu i około pół godziny stromego podejścia. W przypadku  oblodzeń konieczne jest tosowanie raków skiturowych, lub raków i czekana. Na samym szczycie rozpościera się widok na południową i północną stronę Tatr Zachodnich z Liptowem, Orawą i Krywaniem, które widać jak na dłoni.   

czytaj więcej ukryć

Zjazd

Stok jest szeroki, przerywany przez skały i kilka tras zjazdowych. Należy uważać  na teren lawinowy, zwłaszcza w prawej części nad rozdrożem pod Homôlką. Nachylenie wynosi około 30 do 40 ° i na górze jest mniej miejsca na manewry, ale na dole wystarczająco dużo. Podczas słabszych zim, w dolnej części wystaje kosodrzewina, dlatego należy tutaj zachować ostrożność.

Ciekawostki na trasie

Symboliczny Cmentarz Ofiar Tatr Zachodnich – to miejsce czci powstało dzięki pracownikom słowackiego Górskiego Pogotowia Ratunkowego w Tatrach Zachodnich ze względu na rosnącą w ostatnich dwóch dekadach liczbę ofiar wypadków w górach oraz biorąc pod uwagę starania rodzin zmarłych i przyjaciół związane z umieszczaniem symboli pamięci  w miejscach wypadków.

 

Sztolnia niedźwiedzia – to najdłuższa sztolnia w masywie Tatr Zachodnich i jednocześnie jedyne dostępne stare wyrobisko górnicze na Liptowie. Przestrzenie podziemne zdradzają tajniki pracy górniczej, sposoby transportu materiału górniczego oraz przeszkody, na jakie napotykali górnicy podczas swojej pracy.

Dostępność i możliwość parkowania

Autobusem: Przystanek w dolinie, rzadkie kursy autobusu

Samochodem: Parking płatny, niestrzeżony, o dużej pojemności, z WC, bezpośrednio na początku trasy

Możliwość wyżywienia

Schronisko Żarskie – dostępna jest tutaj kuchnia i bufet z bogatą  ofertą napojów i posiłków. Uwaga, nie można płacić kartą

Możliwość zakwaterowania

Schronisko Żarskie – zalecemy wcześniejszą rezerwację noclegu, ze względu na ograniczoną ilość miejsc w schronisku, oraz popularność tego miejsca. Weekendy są często rezerwowane z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem.

W pobliżu parkingu znajduje się kilka innych obiektów, które także oferują usługi restauracyjne i noclegowe – Hotel Spojár, Bacówka Žiar, Schronisko Kožiar, Schronisko Třinec.

Uwagi i wskazówki

+

kompleksowa wyprawa wysokogórska

widoki na Liptów i Orawę

wybudowana infrastruktura: parking, domek

dobre warunki śniegowe prawie przez cały sezon

rzadkie połączenia autobusowe

dolna część trasy jest często odwiedzana przez turystów i pieszych

Liptovské Revúce 705 m n.m. – Przełęcz Ploskej – Ploská (i z powrotem) 1532 m n.m.

Zamknięcie szlaków: sezon skiturowy trwa od 15.12 do 30.4.

Najlepszy okres: styczeń, luty, marzec

Wymagane wyposażenie: sprzęt lawinowy

Opis trasy

Chociaż Wielka Fatra nie należy do naszych najwyższych gór i nie może pochwalić się tak genialną rzeźbą terenu jak Tatry, to jednak dla skiturowców ma swój urok. Grań Wielkiej Fatry oferuje widoki na Tatry, Fatrę i niższe wzgórza w południowej części Słowacji.

Sama Ploská jest typowym wzgórzem Wielkiej Fatry. Jej zbocza są trawiaste, bez kosodrzewiny. Są łagodne, ale oferują ciekawą jazdę na nartach w lasach rzadkich lub na terenach rozległych. Ploská jest jednym z najwyższych szczytów Wielkiej Fatry. Na tą wyprawę wystarczą foki skiturowe.

  Czasami grań bywa rozdmuchana przez wiatr. Po stronie turcziańskiej należy uważać na niebezpieczne stoki z możliwością wystąpienia lawin. Ponieważ w tym rejonie nie ma bardzo stromych zboczy i odsłoniętych kamienistych żlebów, wyprawa jest odpowiednia także dla słabszych narciarzy.

Wyjście

Zaraz przy samochodzie można założyć foki skiturowe. Dużym minusem może być fakt, że podejście zaczyna się nisko – zaledwie 705 m n.p.m., więc bywa mniej śniegu, zwłaszcza w przypadku słabszych zim, na początku lub na końcu sezonu.

Całe podejście posiada w miarę równomierne nachylenie i przyzwoite przewyżenie 840 metrów. Nachylenie paradoksalnie ze względu na nazwę jest najmniejsze na samym szczycie. Nazwa Ploská doskonale opisuje jej kształt.

Szczyt jest dużą platformą i posiada wystarczająco dużo miejsca, aby ściągnąć foki i przygotować się do zjazdu. Wyprawę można przedłużyć np. w stronę turczańską, kierując się po szlaku czerwonym do Schroniska Chata pod Borišovom, lub po grani po obu stronach – np. na Ostredok i Krížną lub Rakytov.

Zjazd

To kopia trasy wyjściowej. Początkowo charakteryzuje się szeroką równiną o lekkim nachyleniu, stopniowo stając się coraz bardziej stromą. Niebezpieczne mogą być miejsca, gdzie las jest nieco gęstszy.

Ciekawostki na trasie

Ferrata Dwie Wieże znajduje się w miejscowości Liptovské Revúce-Záhorovo. Składa się z dwóch dominujących i jednej drugorzędnej, mniejszej wieży skalnej, które połączone są mostami linowymi. Początek jest na wysokości 800 m n.p.m., gdzie pokonywane są fragmenty trasy o stopniu trudności B, C do D, z przewyższeniem poszczegółnych tras od 20 do 70 metrów. Ci, którzy nie odważą się wspinać po trasach adrenalinowych, mogą podziwiać widoki z Dwóch Wieży pokonując tradycyjną ścieżką edukacyjną.

Ścieżka dydaktyczna Czarny Kamień znajduje się w centralnej części Liptovskich Revúc. Trasa o długości 9,5 km (przeciętny turysta powinien pokonać ją w około 5 godzin) z ośmioma przystankami informuje zwiedzających o faunie i florze Parku Narodowego Wielka Fatra, NPR Czarny Kamień, ale także o lokalnej historii podczas Słowackiego Powstania Narodowego, czy tradycji prowadzenia bacówek w tym miejscu. Jest to dwukierunkowa trasa okrężna, letnia i zimowa, która prowadzi szlakiem czerwonym, zielonym i żółtym.

Dostępność i możliwość parkowania

Autobusem: Przystanek autobusu kursującego z Ružomberka

Samochodem: Bezpośrednio z miejscowości Liptovské Revúce, część Vyšná Revúca.

Możliwość wyżywienia i zakwaterowania

Chata pod Borišovom, ubytovanie v súkromí v obci Liptovské Revúce.

Schronisko Chata pod Borišovom, zakwaterowanie prywatne w miejscowości Liptovské Revúce

Uwagi i wskazówki autorów

+

przyjemna bezpieczna wyprawa

odpowiednia także dla początkujących

mniej turystów w porównaniu z innymi wyprawami

nizka wysokość nad poziomem morza

wymagane są odpowiednie warunki śniegowe

Zamknięcie szlaków: sezon skiturowy trwa od 15.12 do 30.4.

Najlepszy okres: w przypadku dobrych warunków śniegowych przez cały sezon

Wymagane wyposażenie: sprzęt lawinowy

Opis trasy

Trasa znajduje się po północnej stronie Tatr Niskich w Dolinie Demianowskiej. Jest to bardzo popularny region, paradoksalnie wystarczy odejść kawałek od kolejki linowej a turystów jest o wiele mniej. Taka sytuacja jest także na Przełęczy Polany, gdzie także jest bardzo ciekawie. Leży na głównym grzbiecie pomiędzy Derešami a Poľaną. Z przełęczy rozpościerają się ładne widoki na Chopok – Jasná, ale oczywiście także na obydwie strony grani niskotatrzeńskiej (Horehronie i Liptów).

Trasa nie jest przeznaczona dla początkujących, konieczne jest mieć opanowane i przyswojone poruszanie się w terenie wysokogórskim. Raki są rzadko potrzebne i zazwyczaj całą trasę można pokonać na fokach skiturowych.

Výstup

Trasa zaczyna się w Jasnej. Najczęściej można wchodzić na fokach od hotelu Marmot (dawniej Šverma). Trasa prowadzi przez dolinę Zadná voda i stanowi kopię szlaku żółtego. Szeroka leśna ścieżka, stopniowo zmienia się w szlak.

Miejscami jest stromo i kilkakrotnie trasa prowadzi przez potok. Im więcej śniegu, tym łatwiej wyjść. Po około trzech kilometrach szlak prowadzi do wąskiej doliny potoku, las powoli staje się rzadszy i pojawiają się widoki na Deresze, Przełęcz Poľana i Bory. Trasa prowadzi przez szeroki kocioł, początkowo delikatnie, potem coraz bardziej stromo do przełęczy. W górnych partiach wyjście przekracza nachylenie 30°. Bezpośredni ślad przeplata się już z zakrętami skiturowymi, tzw. zygzakami. Grań i odcinek tuż pod nim są często wydmuchiwane na twardą powierzchnię, więc konieczne jest tutaj zastosowanie raków w złych warunkach.

sedlo polany

Pod względem lawin najniebezpieczniejszy jest ostatni odcinek, bo jest najbardziej stromy. Szczyt to duża platforma, gdzie można ściągnąć foki, ale zazwyczaj jest tu wietrznie.

Trasę można trasę przedłużyć w kierunku Dereszów i Chopoku. Bardziej doświadczeni skiturowcy mogą wtedy spróbować strome zbocza Kotła Dereszskiego i wrócić na początek trasy przez Otupné. Mniej doświadczeni narciarze mogą kontynuować  wyprawę dalej granią na Chopok i zjechać trasą zjazdową.

czytaj więcej ukryć

Zjazd

Zjazd jest taką samą trasą, najbardziej stromy jest pierwszy odcinek, ale jest to szeroka mulda, która zachęca do robienia długich zakrętów. Na zjeździe najbardziej krytycznym odcinkiem jest obszar kosodrzewiny i wjazd do lasu, gdzie jest mało miejsca do wykonywania skrętów i czasami mogą niespodziewanie pojawić się muldy. Miejsca, w których trzeba przejść przez potok, także mogą być niebezpieczne.

Gdy jest puch, to bardzo ciekawe jest szusowanie wśród drzew. Obowiązuje to samo co przy wyjściu, im więcej śniegu, tym łatwiejszy zjazd. Na końcu to już tylko zjazd leśną drogą.

Ciekawostki na trasie

Ścieżka dydaktyczna Dolina Demianowska – Na trasie Jasná – Tri vody – Luková – Dolina Szeroka – Lúčky znajduje się 9 tablic informacyjnych i ławek, gdzie można miło odpocząć. Elementy przyrodnicze i artystyczne na trasie przybliżają historię smoka, który podobno mieszkał w okolicznych jaskiniach.

Dostępność i możliwość parkowania

Autobusem: Przystanek hotel Grand

Samochodem: Bezpłatny parking bezpośrednio na początku trasy przed hotelem Liptov, Marmot, Mikulášska chata lub wzdłuż drogi.

! Należy pamiętać, że miejsca parkingowe mogą być zapełnione, zwłaszcza w sezonie już od wczesnych godzin rannych.

 

Możliwość wyżywienia i zakwaterowania

Bardzo dużo obiektów, najbliższe to hotel Liptov, Grand, Marmot, koliba Jasná, Mikulášska chata, Happy end ….

Uwagi i wskazówki

+

wybudowana infrastruktura – hotele, parkingi, restauracje

możliwy transport skibusom

sezon długi, ponieważ trasa skierowana jest na północ

także pomimo tego, że blisko znajduje się ośrodek narciarski, nie ma tutaj wielu turystów

wyjście ( i zjazd) wązkim szlakiem w środkowej części trasy

pełne parkingi, korki w sezonie głównym

Zamknięcie szlaków: sezon skiturowy trwa od 15.12 do 15.4.

Najlepszy okres w przypadku dobrych warunków śniegowych przez cały sezon

Wymagane wyposażenie: w zależności od warunków, zalecamy tzw. raki skiturowe, raki, czekany – w przypadku oblodzenia wymagany jest sprzęt lawinowy

Opis trasy

Celem jest charakterystyczna przełęcz pomiędzy Trzema Przełęczami i Rochaczem Płaczliwym na głównej grani Tatr Zachodnich. Przełęcz łączy w zimie zamkniętą Dolinę Smutną na północy z Doliną Żarską. Jest to jedna z najbardziej klasycznych wypraw w Tatrach Zachodnich. Prowadzi przez otwartą przestrzeń i nieprzygotowany teren, więc nie jest odpowiednia dla narciarzy słabych lub początkujących (zwłaszcza przy oblodzeniach).

Wyjście

Całą wyprawę można przeprowadzić, prawie przez cały sezon, na fokach skiturowych. Raki skiturowe są potrzebne tylko wyjątkowych przypadkach, gdy są niesprzyjające warunki (np. oblodzony śnieg).

Trasa zaczyna się przy ujściu Doliny Żarskiej bezpośrednio na parkingu. Delikatne podejście, pierwsze około 5 kilometrów prowadzi do Schroniska Żarskiego. Dolina jest czasem utrzymywana przez ratrak, przejeżdża tamtędy skuter śnieżny, a także ślad jest wydeptany przez innych skiturowców. Na około pięciu kilometrach dolina ma przewyżenie około 400 metrów. Trasa przebiega wokół Schroniska Żarskiego, które jest idealnym przystankiem na przekąskę przed bardziej wymagającą (i bardziej stromą) częścią wyjścia. Nad schroniskiem jest to już wolna przestrzeń i nieprzygotowany teren, początkowo łagodny o nachyleniu do 30°. Kluczowe miejsce pod względem nawigacji znajduje się w lesie, około 500 metrów od schroniska. Tutaj droga rozchodzi się w lewo do obszaru Wielkich Zawratów, gdzie znajduje się także Smutna Przełęcz i w prawo do Małych Zawratów (Przełęcz Rohacza Płaczliwego i Przełęcz Żarska).

! Należy pamiętać, że zimowa droga nie jest kopią trasy letniego szlaku na Smutną Przełęcz. Po wspomnianym rozdrożu następuję stromy odcinek pomiędzy niskimi drzewami i kosodrzewiną. Ten odcinek jest często wyślizgany, twardy, z tzw. muldami, a czasem wymagane jest tutaj użycie raków skiturowych. Jest także wąski, dlatego warto zwrócić uwagę na narciarzy, którzy zdecydowali się na wcześniejszą wyprawę i zjeżdżają na dół.

Teren po około 500 metrach staje się łagodniejszy, a trasa będzie prowadzić przez tzw. Taras pod samą Smutną Przełęczą. Z tego miejsca jest już bardzo dobry widok na całą trasę Wielkich Zawratów, Baníkov, Trzy Kopy i Cel trasy – Smutną Przełęcz. Tuż nad tarasem zaczyna się obszar, który jest bardzo zagrożony powstaniem lawin. Niebezpieczna jest prawa strona, gdzie znajdują się strome zbocza Średniej Grani, dlatego należy tutaj  być ostrożnym.

Podjazd w kierunku przełęczy stopniowo staje się coraz bardziej stromy, przez większość czasu mamy tzw. „zygzaki” (zakręty skialpinistyczne). Sama przełęcz to  przyjemna równina z pięknym widokiem na północ, z masywami Rochacza Płaczliwego i Rochacza Ostrego, na południe znowu na Kotlinę Liptowską i Baranec.

czytaj więcej ukryć

Zjazd

Biegnie niemal identycznie jak trasa wyjściowa. Z Smutnej Przełęczy często szusuje się na nartach. Główny, centralny stok może być czasem rozbity przez narciarzy. Jest to szeroki żleb o przyjemnym nachyleniu. Węższy u góry, stopniowo rozszerzający się, osiągający nachylenie ponad 35 °. Paradoksalnie najtrudniejszy odcinek zjazdu znajduje się w strefie kosodrzewiny, poniżej tzw. Tarasu, ponieważ zbiegają się zjazdy także z okolicznych wzgórz, a przesieka pomiędzy kosodrzewiną jest dość wąska. Dalej prowadzi już tylko dawna trasa zjazdowa i niewielki odcinek w kierunku Schroniska Żarskiego. Jest to idealne miejsce na poczęstunek po wyprawie. W przypadku wiosennej ładnej pogody taras schroniska od strony południowej jest doskonałym miejscem na relaks, naładowanie baterii i czerpanie energii ze słońca. Od schroniska na parking to już przyjemny zjazd drogą na dół.

Ciekawostki na trasie

Symboliczny Cmentarz Ofiar Tatr Zachodnich – to miejsce czci powstało dzięki pracownikom słowackiego Górskiego Pogotowia Ratunkowego w Tatrach Zachodnich ze względu na rosnącą w ostatnich dwóch dekadach liczbę ofiar wypadków w górach oraz biorąc pod uwagę starania rodzin zmarłych i przyjaciół związane z umieszczaniem symboli pamięci w miejscach wypadków.

Sztolnia niedźwiedzia – to najdłuższa sztolnia w masywie Tatr Zachodnich i jednocześnie jedyne dostępne stare wyrobisko górnicze na Liptowie. Przestrzenie podziemne zdradzają tajniki pracy górniczej, sposoby transportu materiału górniczego oraz przeszkody, na jakie napotykali górnicy podczas swojej pracy.

Dostępność i możliwość parkowania

Autobusom: Przystanek w dolinie, rzadkie kursy autobusu

Autom: Parking płatny, niestrzeżony, o dużej pojemności, z WC, bezpośrednio na początku trasy

Możliwość wyżywienia na trasie

Schronisko Żarskie – jest tutaj dostępna kuchnia i bufet z bogatą ofertą napojów i posiłków. Uwaga, nie można tutaj płacić kartą.

Możliwość zakwaterowania na trasie

Schronisko Żarskie – zalecemy wcześniejszą rezerwację noclegu, ze względu na ograniczoną ilość miejsc w schronisku, oraz popularność tego miejsca. Weekendy są często rezerwowane z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem.

W pobliżu parkingu znajduje się kilka innych obiektów, które także oferują usługi restauracyjne i noclegowe – Hotel Spojár, Bacówka Žiar, Schronisko Kožiar, Schronisko  Třinec.

Plusy i minusy

+

w krótkim czasie przejście z doliny w teren wysokogórski

widoki

zabudowana infrastruktura: parking, schronisko

dobre warunki śniegowe prawie przez cały sezon

rzadkie kursy autobusów

duża liczba turystów

Zamknięcie szlaków: bez zamknięcia

Najlepszy okres w przypadku dobrych warunków śniegowych przez cały sezon

Wymagane wyposażenie: sprzęt lawinowy

Opis trasy

Celem jest jedyne schronisko górskie po południowej stronie Tatr Zachodnich, które czynne jest codziennie przez cały rok. Z tej trasy chętnie korzystają zupełnie początkujący narciarze, słabsi narciarze, całe rodziny lub jest ona traktowana jako krótka wędrówka po górach. Można ją także odbyć z dziećmi lub jako pierwsza wyprawę dla osób, które dopiero zaczynają przygodę ze skiturami. Niedawno wyjście do schroniska stało się popularne także w godzinach wieczornych, przy pomocy latarki czołowej. W grudniu i styczniu, kiedy dni są krótkie, jest to doskonała okazja do uprawiania tej dyscypliny sportu. Urok wieczornego wyjścia jest zwłaszcza w bezchmurną pogodę lub podczas obfitych opadów śniegu. Swój urok ma wyjście zwłaszcza podczas jasnej nocy lub przy gęstych opadach śniegu. Schronisko jest czynne do godz. 22:00. Zaletą położenia schroniska jest to, że nie jest ono narażone na niebezpieczeństwo powstania lawin, tak jak inne trasy. Jednak i tutaj nie należy lekceważyć sytuacji lawinowej. W przypadku dużego zagrożenia lawinowego dolina i schronisko są zamknięte.

Wyjście

Całą wyprawę można odbyć, prawie przez cały sezon, w fokach skiturowych i nie jest potrzebny żaden inny sprzęt. Zaletą tej trasy jest również to, że nie trzeba mieć świetnej kondycji ani umiejętności technicznych.

Trasa zaczyna się przy ujściu Doliny Żarskiej, bezpośrednio na parkingu. Cała trasa posiada delikatne podejście. Dolina jest czasem utrzymywana przez ratrak, przejeżdża tamtędy skuter śnieżny, a także ślad jest wydeptany przez innych skiturowców. Na około pięciu kilometrach dolina ma przewyżenie około 400 metrów. Schronisko Żarskie to idealny przystanek na poczęstunek. Przy wiosennej ładnej pogodzie taras od strony południowej domku jest doskonałym miejscem na relaks, naładowanie baterii i czerpanie energii ze słońca.

Zjazd

Ze schroniska z powrotem na parking prowadzi przyjemny zjazd drogą o lekkim nachyleniu. Jeśli śnieg jest mokry, w niektórych miejscach można jeździć na nartach, tak jak na łyżwach.

Ciekawostki na trasie

Symboliczny Cmentarz Ofiar Tatr Zachodnich – to miejsce czci powstało dzięki pracownikom słowackiego Górskiego Pogotowia Ratunkowego w Tatrach Zachodnich ze względu na rosnącą w ostatnich dwóch dekadach liczbę ofiar wypadków w górach oraz biorąc pod uwagę starania rodzin zmarłych i przyjaciół związane z umieszczaniem symboli pamięci  w miejscach wypadków.

Sztolnia niedźwiedzia – to najdłuższa sztolnia w masywie Tatr Zachodnich i jednocześnie jedyne dostępne stare wyrobisko górnicze na Liptowie. Przestrzenie podziemne zdradzają tajniki pracy górniczej, sposoby transportu materiału górniczego oraz przeszkody, na jakie napotykali górnicy podczas swojej pracy.

Dostępność i możliwość parkowania

Autobusem: Przystanek w dolinie, rzadkie kursy autobusu

Samochodem: Parking płatny, niestrzeżony, o dużej pojemności, z WC, bezpośrednio na początku trasy

Możliwość wyżywienia na trasie

Schronisko Żarskie – czynna jest tutaj kuchnia i bufet z bogatą ofertą napojów i posiłków. Uwaga, nie można płacić kartą.

Możliwość zakwaterowania na trasie

Schronisko Żarskie  – zalecemy wcześniejszą rezerwację noclegu, ze względu na ograniczoną ilość miejsc w schronisku, oraz popularność tego miejsca. Weekendy są często rezerwowane z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem.

W pobliżu parkingu znajduje się kilka innych obiektów, które także oferują usługi restauracyjne i noclegowe – Hotel Spojár, Bacówka Žiar, domek Kožiar, domek Třinec.

Uwagi i wskazówki

Należy wziąć pod uwagę, że szczególnie w weekendy miejsce to jest popularnym celem turystów krajowych i zagranicznych, oraz jako punkt końcowy spacerów, czy też miejsce, w którym zatrzymują się podczas dłuższej wędrówki na okoliczne szczyty.

plusy i minusy

+

przygotowana trasa

widoki

zabudowana infrastruktura: parking, schronisko

dobre warunki śniegowe przez prawie cały sezon

rzadkie połączenia autobusowe

duża liczba turystów

do schroniska nie można wejść z psem

Zamknięcie szlaków: sezon skiturowy trwa od 15.12 do 15.4.

Najlepszy okres przy dobrych warunkach śniegowych przez cały sezon  

Wymagane wyposażenie: sprzęt lawinowy

Opis trasy

Celem jest szczyt Babiek (1566 m n.p.m.), który nie należy w prawdzie do najwyższych, ale dzięki temu, że jest wysunięty poza główną grań, zapewnia widoki na Kotlinę Liptowską, Tatry Niskie, Góry Choczańskie i Dolinę Parichvost na wschodzie. Stoki Babiek są trawiaste, gdzie występuje rzadki las, który idealnie nadaje się do szusowania na nartach. Zaletą jest to, że trasa nie jest w znaczny sposób zagrożona lawinami. Można bezpiecznie z niej korzystać nawet w gorszych warunkach, np. w przypadku zwiększonego zagrożenia lawinowego (3 stopień z 5).

Wyjście

Okolice Babiek i Červenca to popularne miejsce dla skiturowców. Trasa jest tutaj prawie zawsze przygotowana. Wyjście rozpoczyna się z parkingu w Bobroveckiej Vápenicy. Parking położony jest stosunkowo nisko, na wysokości około 750 m n.p.m. Podczas słabszych zim lub na początku sezonu, nie zawsze można zacząć podchodzenie na fokach zaraz z parkingu ze względu na brak śniegu. Gdy jest wystarczająca pokrywa śniegu, całą wyprawę można przejść na fokach, raki nie są potrzebne.  

Pierwsza część trasy prowadzi po łące i po około 500 metrach zmierza do lasu. Początek wyprawy w lesie jest stromy, ale stopniowo trasa łączy się z drogą leśną, dzięki której wyjście jest już przyjemne i delikatne.

Po około dwóch kilometrach pojawia się miejsce, gdzie można odpocząć, a także skrzyżowanie szlaków. Po lewej stronie trasa zmierza do Babki, a po prawej stronie prowadzi leśna droga do Schroniska Chata na Červenci. Trasa do Babki jest kopią letniego szlaku turystycznego z miejsca odpoczynku. To najbardziej problematyczny odcinek podejścia, ze względu na to, że nachylenie szlaku wzrasta, a przesmyk pomiędzy drzewami jest wąski.

Ostatni fragment jest już nad obszarem leśnym, rozpościerają się widoki. Trasa skiturowa często prowadzi lewą stroną, ponieważ na grani jest wietrznie, a niskie drzewa zapewniają przyjemny powiew wiatru. Szczyt jest często wydmuchany przez wiatr, ale jest tutaj dużo miejsca, aby się przebrać. Gdy brakuje czasu lub sił można już tutaj zakończyć wyprawę i zjechać po trasie, po której wyszliśmy, lub przez laski i wyręby z powrotem do samochodu. Przy dobrych warunkach śniegowych, zwłaszcza, gdy jest puch, można świetnie poszusować na nartach.

Trasa dalej prowadzi w kierunku Schroniska Chata pod Náružím (Červenec). Po krótkim, delikatnym zjeździe w fokach po grani, czeka na skiturowców już tylko jedna górka Mała Kopa – szczyt bezpośrednio pod schroniskiem. Należy tutaj ściągnąć foki.

czytaj więcej ukryć

Zjazd

Prowadzi z Małej Kopy przez rzadką kosodrzewinę wprost do schroniska. Nachylenie przekracza 30°. Trasa nie jest w prawdzie długa, ale można tutaj poszusować na nartach, zwłaszcza gdy jest wystarczająco dużo śniegu, gdy gdzie indziej występuje zwiększone zagrożenie lawinowe. Miłym urozmaiceniem jest zatrzymanie się i posilenie w schronisku. Z samego schroniska jest już tylko prosty zjazd leśną trasą z powrotem do samochodu. Zjazdy nie są tutaj zbyt wymagające, dlatego też przez większość sezonu powinnni dać sobie radę także słabsi narciarze.

Ciekawostki na trasie

Bunkier partyzancki z okresu II wojny światowej – Znajduje się po prawej stronie, mniej więcej w połowie podejścia po leśnej drodze. Jest to nawis skalny, w którym zimą 1945 roku ośmiu mężczyzn z Bobrowca przeżyło kilka tygodni podczas II wojny światowej.

NPR Sokol – Mních –  W podłożu skalistym i wapiennym występują rzadkie gatunki roślin i zwierząt.

Amatorskie wyścigi narciarskie o nazwie Cena Červenca – odbywają się w pierwszy weekend marca (sobota) od 1970 roku. Start na Wielkiej Kopie, a meta przy schronisku. Impreza ta ma wymiar nie tylko sportowy, ale także społeczny, gdzie panuje doskonała atmosfera loklanych zawodów.

Dostępność i możliwość parkowania

Autobusem: Przystanek Jalovec

Samochodem: Parking darmowy bezpośrednio na początku trasy, uwaga, prowadzi tutaj droga III klasy, zimą słabiej utrzymywana, kierowców mogą zaskoczyć zaspy.

Możliwość wyżywienia i zakwaterowania

Schronisko Chata pod Náružím (Chata na Červenci) – kuchnia  nie jest dostępna, usługi są ograniczone w formie bufetu z napojami i przekąskami.

Schronisko oferuje noclegi o niższym standardzie bez prądu i prysznica. Nocleg należy wcześniej zarezerwować. Uwaga: nie jest możliwa płatność kartą. Schronisko jest czynne we wszystkie weekendy i święta.

W pobliżu parkingu znajduje się kilka obiektów, które oferują także usługi restauracyjne i noclegowe – Hotel Mních, a także bogata oferta kwater prywatnych w miejscowości Bobrowiec lub okolicznych wsiach.

Uwagi i wskazówki

+

widoki

przyjazna i bezpieczna trasa

infrastruktura (parking, schronisko)

duża liczba turystów

niższa wysokość nad poziomem morza  – sezon krótszy, w przypadku słabszych zim jest możliwy brak śniegu

Szczegółowy opis trasy

Przytulne schronisko w Wielkiej Fatrze usytuowane jest pomiędzy wzgórzami Ploská                       i Borišov. Jest bardzo dobrze wyposażone, czynne przez cały rok, z szeroką ofertą przekąsek, gdzie może pomieścić się ponad 20 osób. Schronisko znajduje się na skrzyżowaniu kliku  szlaków. Dostępne jest z Doliny Lubochnińskiej, z Liptovských Revúc, ale także podczas przejścia czerwonym szlakiem przez Veľkofatranską magistralę lub szlakiem wysokogórskim. Przy wyjściu z Liptowskich Revuc można rozpocząć wędrówkę z Wyżnej Rewuczy, a także Średniej Rewuczy. Trasa powrotna może także odbywać się inną trasą, przez Močidlo, gdzie należy wrócić się do miejscowości Liptovské Revúce.

Wszystkim turystom odwiedzającym schronisko polecamy wejście szlakiem żółtym na wzgórze Borišov (1 509 m n.p.m.) – ze szczytu w przypadku dobrej pogody rozpościerają się piękne widoki na dużą część Wielkiej Fatry, a także na Kotlinę Turcziańską.

Dostępność i parking

Parking jest dostępny w miejscowości Liptovské Revúce. Z miejscowości Ružomberok kursuje także komunikacja miejska do tej miejscowości. Przystanek autobusowy znajduje się bezpośrednio w punkcie początkowym wędrówki.

Opcje zakwaterowania i wyżywienia

Przekąski i usługi gastronomiczne dostępne są w miejscowości oraz schronisku Chata pod Borišovom. Dokonując rezerwacji należy napisać wiadomość tekstową, gospodarz schroniska na pewno odpisze.

Szczegółowy opis trasy

Schronisko Hotel górski Smrekovica jest najważniejszym przystankiem na szlaku turystycznym w liptowskiej części grzbietu Wielkiej Fatry. Znajduje się pomiędzy szczytami widokowymi Skalná Alpa i Malá Smrekovica. Do schroniska można dostać się idąc licznymi trasami, najczęściej używaną jest droga asfaltowa przez Vyšné Matejkovo (szlak niebieski) z miejsca Podsuchá, które leży przy głównej drodze Donovaly-Ružomberok. Trasa jest odpowiednia zarówno dla pieszych, jak i rowerzystów, można także poruszać się po niej samochodem.

Smrekovica ma jednak ogromne znaczenie dla turystów przechodzących przez grzbiet Wielkiej Fatry, zwłaszcza ze względu na swoje strategiczne położenie. Turyści znajdą tutaj doskonałe schronienie do zaczerpnięcia nowych sił niezbędnych do pokonania grani Wielkiej Fatry.

Dostępność i parking

Parking w Hrabowe jest bezpłatny i nie ma tutaj problemów z miejscami do parkowania. Kursuje tutaj komunikacja miejska.

Przystanek znajduje się w Podsuchej, przy zajeździe Bodega.

Opcje zakwaterowania i wyżywienia

Przekąski i usługi gastronomiczne dostępne są na początku trasy w miejscu Podsucha, a potem w samym Hotelu górskim Smrekovica.

Szczegółowy opis trasy

Schronisko Májekova chata to długoletnia perła ośrodka narciarskiego Malinô Brdo. Znajduje się w pięknym otoczeniu Wielkiej Fatry i funkcjonuje nieprzerwanie od jej powstania w 1968 roku. Zapewnia przytulne zakwaterowanie dla 42 osób, wyżywienie we własnej restauracji oraz inne usługi, w tym wynajem sprzętu sportowego lub przewodnika górskiego. Schronisko wykorzystuje swoją doskonałą lokalizację, co docenią turyści szczególnie w sezonie zimowym.

Do schroniska Májekova chata można dotrzeć idąc szlakami turystycznymi z Hrabova, ale także korzystając z kolejki linowej z Hrabova na Malino Brdo, która kursuje także w okresie letnim.

Dostępność i parking

Parking w Hrabowe jest bezpłatny i nie ma problemów z brakiem miejsc parkingowych. Kursuje tutaj komunikacja miejska, a w sezonie zimowym także skibus.

Opcje zakwaterowania i wyżywienia

Przekąski i usługi gastronomiczne dostępne są bezpośrednio w schronisku Májekova chata.

Aby dostać się na trasy biegowe, należy dotrzeć za spółdzielnię rolniczą. Po skręceniu w prawo za Skansenem Wsi Liptowskiej w Pribylinie należy przejechać przez most i po wyjechaniu do góry skręcić w lewo na pierwszym możliwym zakręcie. Samochód można zaparkować na wolnym miejscu parkingowym.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Trasa łączy Dolinę Uzką z miejscowością Pribylina. Parkowanie jest możliwe na zarezerwowanych miejscach w miejscowości, w pobliżu skansenu lub na końcu trasy na parkingu pod Doliną Raczkową.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

W sezonie zimowym Liptów, a zwłaszcza Dolina Żarska jest rajem dla miłośników narciarstwa biegowego. Dobrze utrzymane trasy biegowe są dostępne dla wszystkich zapalonych narciarzy biegowych w promieniu 20 km przez cały sezon zimowy. Parking jest płatny. W niewielkiej odległości od parkingu znajduje się Sztolnia Niedźwiedzia. Na końcu doliny znajduje się otwarte codziennie schronisko Žiarska chata, w którym można się posilić lub przenocować.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Region Smrečany – Žiarska dolina tradycyjnie oferuje ciekawe warunki dla narciarzy biegowych. Jedynym warunkiem jest wystarczająca pokrywa śnieżna. Na początku zimy lokalny Ośrodek Wychowania Fizycznego Družba Smrečany – Žiar we współpracy z gminami i wolontariuszami przygotuje tory skuterem do techniki klasycznej, a później, w lepszych warunkach, pojazdem gąsienicowym (ratrak). Dofinansowania na utrzymanie można dokonać na numer konta podany przy punktach startowych tras.

Ciekawie jest móc kontynuować do schroniska Žiarska. Nie jest to trasa biegowa w pełnym tego słowa znaczeniu, ponieważ korzystają z niej również piesi i skialpiniści. Jeszcze ciekawszą, ale tym bardziej rzadką trasą jest możliwe połączenie tras na Háji w Liptowskim Mikulaszu z Doliną Žiarską, które niestety od dłuższego czasu nie jest realizowane ze względu na słabsze zimy. Jeśli istnieje możliwość modyfikacji toru, jest to prawdziwa narciarska autostrada.

Idealnym punktem wyjścia dla tras biegowych jest parking przy zakręcie autobusowym na końcu wsi Žiar po lewej stronie. Parking jest bezpłatny. Trasa prowadzi na łąki pod Tatrzańską Autostradą z ładnym widokiem na Tatry Zachodnie. Na środku łąki znajduje się studnia – Kwaśna woda, ale jej objętość zmniejszyła się na tyle, że prawdopodobnie nie będziesz mógł się z niej napić. Poczęstunek można zjeść w bufecie ośrodka narciarskiego lub w obiektach u wylotu Žiarskiej Doliny. Trasa w dolnej części jest mało wymagająca. Górna część bezpośrednio pod autostradą jest profilowana przez naprzemiennie krótkie, ale strome wzniesienia, na których wyczynowi narciarze biegowi odnajdą swoje zmysły. Ten trudniejszy odcinek można bez problemu ominąć i trasę skrócić pod pierwszym wzniesieniem.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Trasa legendarna, biegnąca trasą linii frontu z czasów II wojny światowej, to coś niesamowitego, co zdarza się rzadko. Prowadzi w większości wzdłuż grani, które zazwyczaj są wydmuchane, dlatego połączenie tras na Háji z Doliną Żarską jest stosunkowo rzadkie. Jeśli trasa zostanie przygotowana, jest to prawdziwa narciarska magistrala. Jest stosunkowo łatwa, tnależy być ostrożnym podczas zjeżdżania nad gospodarstwem rolnym w Žiari.

Najlepszym miejscem, gdzie można zaparkować od początku trasy biegowej, która znajduje się w pobliżu miasta Liptowski Mikulasz, jest duży bezpłatny parking przy pomniku wojskowym na Háj – Nicove. Tutaj drogowskaz poprowadzi aż z centrum Liptowskiego Mikulasza. Z parkingu należy wrócić się kilka metrów asfaltową drogą, którą przyjechaliśmy. Dochodzimy do słupka rowerowego Skręt na Háj, który znajduje się za skrzyżowaniem. Tutaj należy skręcić w drogę oznaczoną zakazem wjazdu dla pojazdów mechanicznych. Jeśli śniegu jest wystarczająco dużo, można tu już założyć narty biegowe, a następnie podążać trasą, po prawej stronie mijając spółdzielnię w miejscowości Smrečany i między polami dojść do wsi Žiar do Ośrodka narciarskiego Dolinky.

The project is implemented with the financial support of the Ministry of Transport and Construction of the Slovak Republic.

Liptov planner