Dom Trstené

Trstené

Mała gmina między górami, leży w środkowej części Kotliny Liptowskiej 3 km od Liptowskiego Mikulasza. Obszar Trsteneho rozpina się między strumieniem Jalowieckim i strumykiem Mutnik na wysokości 764 metrów nad poziomem morza. Rozpina się przez Chraste i Laniszte aż po szczyt Salatin. Granica Baników – Salatin dotyka się w północnej części Orawy a kieruje na południe przez Lysec do Hlbokej i Jaloweckej doliny.

Najstarsza wzmianka o Trstenom (Nadásd) pochodzi z 1269 roku, w której król Bela IV dał osiedle Trstene, dokąd chodził polować, żupanowi Bogomirowi. W dokumentach rodu Bogomira II z XIII-XV wieku występuje nazwa wioski regularnie w języku węgierskim jako Nádasd, co jest tłumaczeniem słowackiej nazwy tŕstie – pl. trzcina. Nazwa jest utworzona od trzciny moczarnej, która tutaj bogato rosła w moczarach.

Trstene mała i do 1960 roku zabłocona wioska rolnicza ma bogatą historię dzięki temu, że była siedzibą ziemian, do których należeli podwładni z kolejnych trzech miejscowości. Bliskość Bobrovca z prawami miejskimi nadanymi przez króla Belę IV i położenie osiedla z dobrym widokiem i połączeniem drogowym na dolny i środkowy  Liptow oraz rozległe lasy przyczynili się do tego, że nowi szlachcicy stopniowo zbudowali kościół, dzwonnicę, założyli szkołę i sąd dla podwładnych. Byli w stałym związku z urzędem komitatu i powiatowym oraz mieli tam przez pewien czas także swoich podżupanów i podsłużnego. Najpierw pisały się imieniem gminy… de Nadasd a później przejęli nazwę ,,Bán“ i ”Trstené”. Jednak naszych  przodków wykorzystywali przymusową niewolnicką i podwładną pracą u szlachciców, gdzie ich uciskano, zubożano, sądzono i karano. Aż po zniesieniu pańszczyzny przymusowa praca u szlachty skończyła się. W tych czasach do gminy dostali się także nowi mieszkańcy – kucharze, nauczyciele, hajducy, pisarze, gospodarze, wychowawcy dzieci, którzy podnieśli poziom właściwych zawodów także gminy. Ziemianie później zaczęli ziemie wynajmować Żydom ew. sprzedawać swoim byłym podwładnym i sami pracowali w urzędach. Arendatorzy wnieśli do gospodarstwa postępy i nowości, zatrudniali mieszkańców za wynagrodzenie a ci później mogli sobie ziemię odkupić i gospodarować na niej samodzielnie.

Galeria

Opisz swoje doświadczenie

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wydarzenia w pobliżu:

Wszystkie wydarzenia